In birdhomes we trust

Ik schreef gisteren al hoe knus ik het huis vind waar we via Airbnb overnachten. En ja, het is maar materie en ja, het zijn maar dingen, maar ik ben echt helemaal verliefd op de sfeer. 

Het is een huis, zoals ik ze in Nederland nog nooit ben tegengekomen. Het huis is -in ieder geval aan de buitenkant- van heel lichtpurper hout, met een puntdak. Beneden is een woning van andere mensen. Ze delen het trappetje en de veranda naar de twee voordeuren met onze gastvrouw. Natúúrlijk staat er een schommelstoel op die veranda.

Maureens huis bestaat uit twee etages, waarvan ze de bovenste tot gisteren verhuurde. Ze nodigt ons uit om, als we dat willen, ook daar te douchen, dan gaat het immers twee keer zo snel. We hebben geen haast, maar ik maak natuurlijk wel gebruik van de uitnodiging om daar even te kijken. Minder aantrekkelijk dan haar eigen verdieping, maar als student had ik er zeker een moord voor gedaan!

Overal waar ik kijk op haar verdieping, staat wel iets. En al zou ik zelf nooit tussen zoveel spullen willen leven, geniet ik er nu enorm van. Omdat het wel ook heel veel sfeer aan het huis geeft. Het is overduidelijk een vrouwenhuis. Grote kussens, lichte kleuren, veel bloemenschilderijen, balletdanseressen, veel ‘Parijs’, klassieke konijnen, spreuken.

En dan dat hout! Donkere breedplankig parket. En in dezelfde kleur, ik schreef het gisteren ook al, de kozijnen. En nu ik vanmorgen beter kijk: de details van de deuren, de plinten en de randjes langs het plafond, de en-suite-lambrisering: mmmmm …. De muren van de verschillende kamers hebben vervolgens allemaal een zachte, andere kleur: zachtgeel, crème, zachtmosgroen …

Als ik heel goed kijk, zie ik dat veel houtwerk buiten aan onderhoud toe is. Net zoals de oude gietijzeren verwarmingen binnen. En de scheve vloeren. En ook zou er best eens een flinke poetsbeurt door het huis mogen. Maar op de een of andere manier boeit het allemaal niet. Het draagt bij aan de authenticiteit van huis en bewoonster.

Ze is ook dol op vogelhuisjes, die op het balkon èn in huis verzameld worden. En als ik vanmorgen op sta, weet ik dat de vogels weten dat hier een liefhebster woont. Ze zingen en springen om het huis heen. Net zoals de eekhoorntjes gisteren op straat en in de bomen. Het is bewolkt, maar de temperatuur is aangenaam genoeg om al vroeg weer in de schommelstoel te genieten van dit gewone, maar voor mij bijzondere, Amerikaanse leven.

Op Facebook postte ik al een berichtje dat dit huis meer witchy is dan heel Salem bij elkaar. Ik moest vanmorgen wel lachen om manlief, die vannacht was wakker geworden, omdat ie vergeten was de voordeur van de verdieping op slot te doen. Hij meende voetstappen te horen op die krakende houten vloer. Maar ik wist zeker, met de eenvoudige sloten op dit huis en het gemak waarmee Maureen ons gisteren achterliet, dat niet nooit iets gebeurt, zij in het volste vertrouwen leeft en de in huis aanwezige edelstenen, Bachbloesems en bezem ons beschermen tegen alle kwaad. Dat vertrouwen neem ik mee in het rugzakje dat ik op deze reis vul.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s