Spain in Maine

Vandaag hebben we voor de zekerheid de wekker gezet. Grote en Kleine Zoon hebben een big event: ze gaan vandaag voor het eerst in hun leven schieten! Met een shotgun! Frank werkt bij het grootste outdoorbedrijf van Amerika, misschien wel van de wereld. En daar, ongeveer 20 mijl verderop, worden ergens in de bossen, outdoorlessen, zoals kleiduiven schieten gegeven.

Eigenlijk is er nog maar plek voor één persoon, maar Killer Keith en Private Tim knijpen een oogje dicht. Alleen op dit vlak hoor, want verder zijn ze echt superstreng wat betreft de veiligheidsregels: oordoppen in, brillen op, precies doen wat zij zeggen en no shooting on feathers or furs.

Ik vind het maar niks, maar begrijp heel goed hoe cool dit moet zijn voor 14- en 17-jarigen. En uiteindelijk ben ik oprecht trots als ze raak schieten. De grijns die vervolgens in hun gezicht gebeiteld staat, is goud waard! Ze groeien beiden wel een halve meter vandaag!

Een uur of twee later gaan we natuurlijk ook nog de Flagshipstore van L. L. Bean binnen. Met recht een fantastische winkel. Alles wat je maar outdoor nodig zou kunnen hebben, hebben ze er. En dan nog goede spullen ook, geen junk! Evenwel niets gekocht, ik heb alles om gelukkig te zijn al 😀.
Thuisgekomen eten we sandwiches met zijn allen en speel ik met mijn inmiddels grote vriend Mr. Toes. Hij vindt me leuk, al doet ie alsof van niet. Hij slaat en hij bijt, terwijl hij zich ook steeds weer heel nieuwsgierig omdraait en hard komt aanhollen. 

Rond een uur of half drie gaan we, als echte locals, naar het strand: Old Orchard Beach. Het strand is net zo wijds als in Normandië en het zand net zo fijn, het weer is net zo mediterraan als in Spanje, met een fijne frisse oceaanwind. We zwemmen, surfen op de golven, zonnen, spelen een potje soort van jeu de boules (jongens tegen de meisjes, túúrlijk wonnen wij). Rond half zeven gaan we op huis aan.

Halverwege stoppen we bij de lifesize chocolate moose. Een chocolade eland, bijna twee meter hoog. En wat ruikt het heerlijk in die snoepjes- en chocoladewinkel! Beter dan de muffe lucht die uit de wetlands komt, die tussen de weg en het strand liggen.

We hebben kreeft besteld, die manlief en Frank gaan halen (als bij een afhaalchinees). Zo bijzonder en exclusief als kreeft bij ons is, zo gewoon is het hier. Het was vroeger gevangenenvoedsel, en het schijnt zelfs onrein te zijn voor bijvoorbeeld joden. Ze eten het vlees niet, omdat kreeften ‘grondeters’ zijn: ze schuimen de oceaanbodem af op zoek naar eten, zoals dode vissen…

Voor ons zijn het gewoon reuzegarnalen, die we met name op vakantie altijd met smaak eten. Lobster eet je hier met boterzachte maïskolf. Wat heb ik zitten smullen! Het is hier echt net Spanje. Spain in Maine!

De slotakte van vandaag is een bezoek van een van de broers van Frank, die zeer actief een schiethobby beoefent. Hij heeft zijn -ongeladen- geweren en pistolen meegenomen. Hoe cool is het voor mijn ooit twee kleine mannen, dat ze een echt pistool kunnen voelen in hun handen. En alhoewel ongeladen, het kriebelt in mijn buik. En die broer, een heus aardige vent, maar ik vind het toch ook weer heel fijn als al dat schietspul veilig is opgeborgen en hij weer naar zijn eigen huis vertrekt. 

Da’s een mooi bruggetje naar morgen. Dan komt een moeilijk stukje van deze vakantie: afscheid nemen van onze vrienden, omdat we zaterdag weer naar ons eigen huis gaan. Maar eerst zullen we slapen als rozen, met bruinverbrande lijven, rozig als gekookte kreeftjes en gevuld met spannende avonturen!

Advertenties

2 gedachtes over “Spain in Maine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s