Paradise in Eext, of all places

Vanaf het moment dat we binnenstappen, voelt het als een paradijsje. Wit, zachtgroen en grijs voeren de boventoon. Warme strakheid. Goed bij elkaar gekozen tweedehands en nieuwe meubels, aansprekende schilderijen, verrassende details. Eenvoud in luxe. Een eigen moes- en bloementuin, kikkers voor onze voeten wegspringend de vijver in. Een magisch bos op loopafstand. Een fijne gastheer. 

Na onze proost met crémant de Bourgogne, een borrelgarnituur en een liter ijskoud water voel ik de onbedwingbare behoefte om te liggen in het gras, verderop in de tuin. Waar ik aan toegeef. Het is een beetje ruw gras, dus het prikt in mijn armen en mijn benen. Ik sluit mijn ogen, zak weg in de stilte. Als ik mijn ogen weer open, zie ik niet alleen een vurige Ram, maar ook de eindeloos lieve Ombara in de wolkenflarden boven mijn hoofd.

Het diner, met groenten uit de tuin van Rikus en achgossie, een wroetvarkentje, is overheerlijk. De gastheer vertelt over het varkentje. Komt uit Meppel, en het zachte stuk vlees dat we krijgen komt uit zijn ruggetje. Ik heb ineens beelden van een klein rozig beestje met een stuk uit zijn rug. Niet fijn. Ik vraag de gastheer hoe het met hem is afgelopen. Hij blijkt te zijn verwerkt tot hammetjes, pastrami en stoofpotjes. Gek genoeg denk ik ‘Gelukkig, hij is dus dood’.

Aan de andere zijde van het restaurant zitten vier oude besjes aan tafel. Ik schat ze mínstens vijfentachtig jaar. Witte tot lilakleurige permanentjes. Allemaal een bril. Een met een stok naast haar stoel, de ander met een rollator. Allevier hebben ze van die ruime bloezen met vage pastelvegen. Ze doen me denken aan Norman Rockwelltekeningen. De dames gaan compleet op in het vintage-interieur en ik teken ervoor om er over veertig jaar ook zo bij te zitten met een paar vriendinnen.

Manlief had dit verrassingsweekend georganiseerd met de uitspraak: ‘We gaan naar een plek waar we alle sterren aan de hemel kunnen zien!’ Hij weet waar ie me mee kan lijmen 😉. En waar ik hem op andere verrassingsmomenten de oren van de kop kan zeuren, had ik deze keer besloten gewoon mee te gaan in dat wat zou gebeuren. Helaas raakte de hemel in de loop van de avond bewolkt. Toch is het bijzonder om op een plek te zijn waar het zó stil en zó donker is, dat het zou kúnnen. De mogelijkheid is genoeg voor mij. Ik val in slaap met de gordijnen en de ramen open, en met een glimlach op mijn gezicht.

Advertenties

4 gedachtes over “Paradise in Eext, of all places

    • AFG zegt:

      T is lief bedoeld, zoals je wellicht uit de laatste zin van de alinea kunt halen, dat ik ervoor zou tekenen om zo over veertig jaar met vriendinnen in een restaurant te kunnen zitten 😊!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s