Het leven en de liefde

Wat was het mooi, op weg naar de eerste opleidingsdag ritueelbegeleiding. De maan groot, laag en heel zacht vóór mij, en een krachtige oranjeroze zon in mijn rug. Wat genoot ik van die eerste momenten bij de koffie en de thee. Handenschudden, observerend hoe de een zich mompelend voorstelt, en de ander luid en duidelijk. Wat een onbekenden-ongemak, tegelijkertijd wetend dat we de komende maanden door dik en dun zullen gaan met elkaar.

Tien vrouwen, twee mannen. Elk met een eigen verhaal. En een eigen symbool. Variërend van een citaat tot een nichtje, van een logo tot een routekaart. Geen goed of beter, allemaal eigen. Uit alle windrichtingen van het land, ergens tussen de dertig en de vijfenzestig, op een punt gekomen waar we een bijdrage willen leveren aan het vieren van het leven.

Want dat is waar ritueelbegeleiding over gaat. Het leven! Het vieren van het leven. Stilstaan bij wie en wat ertoe doet in jouw, mijn, onze korte aanwezigheid hier. Waar je ook in gelooft voor wat hierna komt. Wat we hier doen en wie we hier zijn, hoe kort of lang ook, het doet ertoe!

En terwijl ik deze dag zo doorbreng met elf, of met de trainsters erbij, dertien nieuwe mensen in mijn leven, realiseer ik mij de bergen en de dalen waarover ik reisde om hier te komen. Sta ik stil bij wie ik ontmoette en wat ik van hen leerde. Ga ik deze kennis en wijsheid de komende maanden uit mijn rugzak pakken en in een nieuw licht bezien. En aanvullen met de rijke wijsheid van de anderen, die ons zo verbindt.

De zon en de maan begeleiden me niet alleen op de heenweg. De hele dag door zijn ze er. De zon die me tot twee keer toe verblindt in de klas, terugkomt in het verhaal over ‘mijn’ symbool, om van te genieten buiten in de lunchpauze, en op de weg terug naar huis als zij op weg is naar haar slaapplaats. 

Dan de maan. Wegvloeiend in de heldere morgen, maar stil aanwezig in mijn lijf door de dag heen. Haar rijkdom, haar zachtheid en haar Zijn. Ik voel haar in mijn ketting met de maangodin, in de cyclus van het leven waar we over spreken en in de wijsheid die als vanzelf uit mijn mond rolt.

En nu zit ik hier. Bek-af. Moe maar voldaan. Geland op nieuw terrein, dat ik de komende maanden mag ontginnen. Met de zon en de maan in mijn rugzak, verder pionierend in het leven en de liefde.

Advertenties

4 gedachtes over “Het leven en de liefde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s