Grapje van het Universum

‘Wie gaat er morgen mee dauwtrappen en nog een paar andere ritueeltjes doen?’ vraag ik gisteren in mijn favoriete Facebookgroepje. Gelukkig, of misschien toch wel helaas, is er niemand die tijd of zin heeft om voor dag en dauw uit de veren te komen.

Voor wie niet weet wat dauwtrappen is, Wikipedia zegt: ‘ Dauwtrappen is in Nederland een traditie door reeds voor het ochtendgloren op te staan om vervolgens (in groepsverband) een wandeling door de natuur te maken. Op het vroege tijdstip hangt er vaak nog dauw boven de velden. Vermoedelijk stonden vroeger mensen op Hemelvaartsdag al om drie uur ’s nachts op om zingend en blootsvoets op het gras te dansen. Daar zou de term dauwtrappen vandaan komen. De dauw op het gras zou een zuiverende werking hebben en zou terug te voeren zijn op een heidens gebruik om het meifeest of de heropleving van de natuur te vieren.’

Gisteravond heb ik, voorafgaand aan de Nieuwe Maan van vandaag, Rode Tent Oosterbeek. In een fijn samenzijn met nieuwe en bekende vrouwen deel ik over mijn groei. Want dat is het thema deze keer. Als ik om elf uur thuis kom, zijn mijn mannen -voor hun doen vroeg op een avond vóór een vrije dag- afgedropen naar bed. Iets met voetbal ;-). Ik ben in ieder geval nog niet toe aan slaap, en blijf nog wat bankhangen.

Ik word om half vijf wakker van een prachtig dauwtraplied van de vogels in mijn buurt. Ik kreun. Na zo’n korte nacht, en niemand die op mij wacht om mee te gaan, is het wel heel moeilijk om mijn bed uit te komen. Ik besluit met mijn ogen dicht om niet te gaan en draai me nog eens lekker om. Om kwart voor zeven, ruim na zonsopkomst word ik weer wakker.

Knoet piept. Ze móet. Ik sta op en kijk naar buiten. Het is een beetje mistig! Ideaal weer voor dauw. Grappig hoe het universum dat regelt. Even later lopen we buiten.

Het hondenpaadje. Ik laat Knoet los en pak mijn mobiel erbij. Maak een paar mooie foto’s van spinnenwebben met dauwdruppels. En bezwijk om ook even Facebook te checken. Nog geen minuut volgens mij, en toch heeft Knoet de kans gezien haar neus achterna te lopen door het gat in het hek van het grote weiland vol sappig (en nat) gras. Met poep in haar oren loopt ze stoïcijns van me weg.

Déjà vu: Be careful what you wish for. Ik roep een paar keer zo boos mogelijk, moet vervolgens ontzettend lachen om de situatie waarin ik mijzelf gewenst heb en klim over de prikkeldraad. Wéér. Vijf minuten later en honderd meter verder het weiland in soppen mijn gymschoenen en zijn de pijpen van mijn joggingbroek nat en zwaar. Dauwtrappen op Hemelvaartsdag: niet zoals ik het had bedacht, maar als grapje van het Universum.

Advertenties

2 gedachtes over “Grapje van het Universum

  1. Rob Alberts zegt:

    Inslapend denk ik aan dauwtrappen. Nadat de vogels ook mij wekken komen de laatste buren terug van een muskukt feest. Even daarna vertrekken er wel buren voor een vroege dag.
    Ik draai mij nog een paar keer om.

    Rustig ontwakend lees ik hier bij jou.
    Het wordt een mooie dag.
    De zon schijnt.

    Vrolijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s