Kletskikkers in de pan

Mijn wekker gaat in principe om kwart voor zes af. Maar nu, in het late voorjaar, word ik vaak ruim daarvoor wakker. Om precies te zijn: een uur voor de zon opgaat. Dat is namelijk het moment waarop alle vogeltjes in mijn buurt hun mooiste lied beginnen te zingen. Toch zijn er uitzonderingen op mijn-vroeg-uit-de-veren.

Zondag is zo’n uitzondering. Dat wil zeggen: ik kom best vroeg mijn bed uit om Knoet uit te laten (en beleef dan wonderlijk genoeg de gekste avonturen), maar vind het daarna heel erg fijn om nog even terug te kruipen. Zo ook vandaag.

De ene zondag slaap ik vervolgens een gat in de dag; dan kom ik om een uur of half tien, tien uur uit mijn bed rollen en kan meteen aan de ontbijttafel met warme broodjes en een zacht gekookt eitje. Maar er zijn ook zondagen dat ik de slaap niet meer echt vat en naar Vroege Vogels luister. Of een beetje door Facebook scroll.

En zo kom ik vanmorgen uit bij een prachtig filmpje over Moeder Aarde en veel van haar bewoners. Kuikens, olifanten, pinguïns en giraffen. Een paar scenes laten grote zwermen vogels zien, die naadloos aanvoelen welke kant ze op moeten vliegen zonder te botsen en zo prachtige geometrische vormen in de lucht maken.

Het filmpje laat me terugdenken aan afgelopen woensdagochtend. Sinds januari ga ik op die dag om zeven uur veertig baantjes trekken. En met mij zijn er meer vaste woensdagochtendzwemmers. Inmiddels zeggen we vrolijk ‘Goedemorgen!’ en maken we een praatje na elke tien baantjes. Maar afgelopen woensdag waren we van slag.

Ik behoor tot het middenclubje: de crawlers hebben een aparte baan, en de kletsdames houden zich rechts van ons. Wij, de middenzwemmers, zwemmen in het midden. We weten precies wie snel en wie minder snel zwemt, en we voegen naadloos in, zodat iedereen zijn gewenste aantal baantjes zo soepel mogelijk kan doen. Laten we zeggen dat we -de woensdagmorgen-midden-zwemmers- net een school vissen zijn. We zijn inmiddels goed op elkaar ingespeeld; weten wie snel zwemt en wie niet. Een soort van collectief bewustzijn laat ons de mooiste geometrische figuren maken in het dorpse zwembad.

Tot woensdag. Het leek wel alsof er ineens twee kikkers in onze school sprongen! Twee jongemannen, van wie je eigenlijk zou verwachten dat ze lekker zouden crawlen in de snelle baan. Maar niets daarvan. Ze zwommen als de kletsdames. Maar niet rechts van ons! Nee, gewoon in onze middenbaan! Daar gingen onze stilzwijgende afspraken en geometrische vormen. We waren volledig van de kaart.

Na hun gezellige klets-/zwempartij liepen ze, ook weer kletsend, richting bubbelbad. Toen ik me bedacht dat kikkers niet uit langzaam aan de kook rakende pannen kruipen, moest ik glimlachen. Wellicht zwemmen wij volgende week gewoon volledig in sync met ons collectieve bewustzijn …

Advertenties

Een gedachte over “Kletskikkers in de pan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s