Konijn, kip en zomervuur

Al een paar dagen voel ik me net Alice in Wonderland. Als ik de ochtendronde met Knoet loop, zit er op een van de grasveldjes bij mijn huis een wit konijn met zwarte oren. Zij –of hij- eet wat grassprietjes en springt een tel later olijke rondjes om de eigen as. Ik vermoed dat ze ooit in een hokje woonde, en nu tussen de weelderige rozenstruiken op de rotonde. Want daar vlucht ze keer op keer naartoe als ze een auto hoort. Zou daar dan het fameuze rabbit hole zijn?

En ik weet niet hoe visueel je bent ingesteld, maar eigenlijk voel ik me ook al een paar dagen als een kip op stok. Dat behoeft een nadere toelichting. Nee, ik heb geen snavel, al zal manlief me soms best snibbig vinden. En nee, ook mijn zijdezachte huid heeft nog steeds geen verendek ontwikkeld. Maar deze week zijn mijn nachten, door het zomerse weer en de lange dagen, zo kort, dat mijn slaapritme de zomerse variant van met de kippen op stok gaan is.

En da’s weer een mooi bruggetje naar de langste dag. Vandaag. Ook wel Litha genoemd, het Midzomerfeest in het jaarwiel van de oude Kelten. Na deze dag zullen de dagen weer korter worden tot het Yule is, het Midwinterfeest. Maar zover is het gelukkig nog lang niet. Litha is een vrolijk feest, met veel zang en dans en vuur. Met Litha is de natuur op haar hoogtepunt en gaat ze over van groei op rijping. Ik verheug me op morgen, als ik met een stuk of dertig vrouwen, Midzomer vier.

Terug naar de korte nachten. Want wat was het heerlijk om gisteren een foto te maken van de ondergaande zon, en daarna, met balkondeur en gordijn open, in bed te liggen en te kijken naar hoe de hemel langzaam donkerblauw werd. Als vanzelf werden mijn ogen gelijktijdig kleiner tot ze uiteindelijk dichtvielen. De frisse bries uit het noorden gaf me het gevoel dat ik ergens buiten lag te slapen.

En vanmorgen rond een uur of vier, word ik wakker. Niet van het gekukel van een haan, maar van –natuurlijk- de prachtige eerste noten van een merel. Eigenlijk zou ik wel mijn bed uit willen stappen om de zonsopgang te bekijken. Maar het is nog heel erg vroeg. Dus draai ik me nog even om. Op een onbewaakt ogenblik besluit manlief dat ie toch liever nog even met het gordijn dichtslaapt. En als ik weer wakker word, is dat vanwege de wekker, om kwart voor zes. De zon is dan, net zoals de kippen, allang aan de dag begonnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s