Maan van Overvloed

Wat een hoogzomerovervloed, waar ik maar kijk. In de tuin groeien de bloemen tegen de klippen op en ik knip ze af om ze in de woonkamer verder te laten stralen. Het doet dan overigens een beetje pijn om spinnenwebben te verbreken die zo prachtig zijn geweven. Ik zie er zelfs een paar die een soort van trechter hebben gemaakt. De spin zelf zit in het onderste puntje te wachten op vliegjes, onwetend van hun lot.

Dat hoogzomergevoel krijg ik ook van de gierzwaluwtjes, die in de ochtend en avond luid snerpend over de tuinen scheren. Is het een wedstrijd of ruzie? Geen idee, maar hun geluiden horen zo bij dit seizoen, dat het me eigenlijk niet uitmaakt. En als ik dan in de middag languit in mijn tuin lig, ergens in de schaduw, zie ik ze heel hoog in de lucht insecten vangen.

Twee alinea’s over de zomer, en tegelijkertijd twee alinea’s over eten en gegeten worden. Over leven en dood. Want ook dat hoort bij de zomer. De vlinder die een paar dagen geleden prachtig stralend en vol leven op mijn annabellen zat, zie ik nu met een beschadigde vleugel op de grond zitten. En toch zit ook daar schoonheid en spiegeling in. Spiegeling dat niets blijft zoals het is.

Want wat ik ook op dagen als vandaag zie, is de grijze vleug die over de velden hangt. In de vroege ochtend de mistflarden, na een heldere en best wel koude nacht. En over het goudgele graan, dat binnen enkele weken zal worden binnengehaald als rijke oogst. De circle of life. En waar een ander dat half juli vaak nog niet ziet, of misschien nog niet wil zien, voel ik het al in alle vezels van mijn lijf: De herfst, die haar zaadjes alweer heeft geplant.

Vandaag is het Volle Maan. Ik zag haar heel even, afgelopen nacht. Helder geel stralend aan een donkere hemel. En sinds ik mij bewust ben van wat de golfbewegingen van de Maan met mij doen, weet ik ook dat de Volle Maan, eigenlijk de hoogzomer van haar cyclus, niet bij mij hoort. Té vol ;-), té extravert. Gewoon té. Doe mij maar de verstilling van naderende herfst, van de Afnemende Maan. En van de vergankelijkheid van het leven.

Omdat ik weet dat ook dáárin zoveel schoonheid zit. Circle of life of niet, schoonheid is overal en eeuwig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s