De goudgele weg 

De zon moet nog opkomen als ik aan de waterlijn ga staan. Mijn voeten zijn bloot en koel van de nacht. Het zand voelt ook koel, maar het zeewater verwarmt mijn voeten met elke golf die aanspoelt. 

Ik sluit mijn ogen en haal diep adem. In en langzaam weer uit. In … en uit. Langzaam in … en weer uit.

Mijn oren pikken het geluid van de zee op. De golven slaan zachtjes om, van links naar rechts. Ik luister ernaar. En langzaamaan verdwijnen de dromen en de vallende sterren van de nacht en ook de hersenspinsels van de reis hier naartoe.

Het water voelt aangenaam lauw. Telkens golft ze zachtjes over de voeten. En ik hoef er niet naar te kijken, maar ik voel dat het water steeds weer wat zand onder mijn voeten vandaan spoelt, waardoor ze dieper in het zand zakken.

Na een tijdje voel ik geen onderscheid meer tussen mij en de zee. Of tussen mij en de golven. De golven slaan ook niet meer om van links naar rechts. Ze zijn overal om mij heen. Ze zijn in mij. Ik bén de zee, ik bén de golven. 

Dan voel ik iets warms op mijn borst. Ik open mijn ogen. De zon is opgeklommen langs een onzichtbare ladder. Ze legt een rode loper voor me uit over het oppervlak van het water. Ze nodigt me uit. Langzaam zet ik stappen verder het water in.

Het geluid van de golfslag is verdwenen. De golven tillen mij in een regelmatige cadans omhoog en laten me dan weer zachtjes naar beneden glijden, alsof de zee mijn glijbaan is. Mijn armen en benen bewegen soepel door het water.

Ik wentel me in de golven, die gracieus met me meebewegen. Ik proef het zilte water op mijn lippen. De zon glinstert als kristal in het water. Mijnblichaam ontspant zich volledig. 

Uiteindelijk draai ik op mijn rug en als vanzelf zie ik de hemel, die langs alle kleuren van de regenboog babyblauw kleurt.

Ik laat me meevoeren met de golven, naar de branding. Naar daar waar de golven het zand wakker kussen. Waar ze giechelend omslaan tot witte belletjes. Mijn voeten voelen langzaamaan weer grond. Ik zet de eerste stappen. Als ik me omdraai zie ik dat de rode loper geel is geworden. Het is alsof de zee mij de goudgele weg wijst. Mijn goudgele weg …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s