Hartslag van het huis

Dag twee van onze reis terug naar huis. Terwijl we rijden triggert een zinnetje in een liedje me: ‘the beat of home sweet home‘. Want die voel ik.

Hoe fijn het ook is om op reis te gaan, er is ook altijd die andere kant. De kwetsbare kant. Op de snelweg zijn helaas elke vakantie voorbeelden van situaties waar ik zelf liever niet in beland.

En dus heb ik bij vertrek ook altijd dat melancholieke gevoel van ‘waarom laat ik achter wat ik heb en wat mij dierbaar is’.

En toch, als de deur dan dicht is en we definitief op weg zijn, is de reis alleen al enorm genieten. Het landschap dat geleidelijk aan verandert van dagelijks bekend naar heuvelachtig groen en stoffig mediterraan. En weer terug. Gisteren en vandaag dus.

Zojuist mijn altijd weer favoriete stuk gereden: na een overnachting in Dijon en een mooie zonsopkomst, het koelere en glooiende deel van Midden-Frankrijk. Met all time favorite Alison Krauss op de achtergrond en het traditionele spel ‘wie ziet de eerste en de meeste reeën in de akkers vol graanstoppels’.

Nog een paar uur, frietjes in Bastogne, een grootouderstop in Zuid-Limburg en dan staan we op ons garagepad. Wat zullen de planten in de tuin gegroeid zijn, en Knoet en de poezen blij ons weer te zien.

Reizen is geweldig, vakantie is heerlijk, maar voor mij gaat er niets boven de hartslag van ons huis.

Advertenties

2 gedachtes over “Hartslag van het huis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s