Tussen hemel en paarden

Midden in de nacht word ik wakker. Ik kan de geluiden niet helemaal plaatsen. Zwaar geronk van vrachtauto’s. In een boom schreeuwt een vogel; geen idee wat het is, misschien een uil. Ik val weer in slaap.

Als ik de ochtendronde met Knoet loop, in de richting van de zon, realiseer ik mij wat de herrie vannacht was: het waren vrachtwagens vol met paarden, op weg naar de oudste paardenmarkt in de regio.

Een dikke twaalf jaar geleden kwam ik hier in het dorp wonen, en als ‘paardenmeisje’ verheugde ik mij enorm op die eerste maandag in september. De kinderen kregen vrij van school. Dat moest een heuse feestdag zijn. En zo gingen we vrolijk op pad.

Aangekomen in de Dorpsstraat was mijn plezier al snel verdwenen. De paarden stonden bil aan bil, vastgebonden aan een touw dat door de hele Dorpsstraat aan speciaal daarvoor neergezette paaltjes hing. Het ene paard stond er gelaten bij, de ander bozig. Een kleine shet liet zijn hoofd hangen, terwijl zijn buurvrouw angstig met haar ogen rolde. Op zijn zachtst gezegd: niet helemaal mijn ding.

Wat was ik er naïef naartoe gegaan en wat was me snel duidelijk dat dit eens maar nooit weer was. Het enige positieve was dat ik op weg terug naar huis bij een demo ‘reining’ belandde. Een vorm van western rijden die veel meer gebruik maakt van de paardentaal dan al het gewone Europese paardrijden.

Vorig weekend volgde ik een workshop Op pure kracht tussen hemel en paarden. Een boeiende ervaring die mij op spiritueel niveau deed inzien wat wij kunnen leren van paarden. Een dag later kon ik het tijdens een magische sessie paardencoaching zelf ervaren.

Hier vielen mijn paardenmeisjeservaringen samen met hoe het écht ook kan in het contact tussen mens en dier.
Ik leerde over een techniek om rust te brengen in mijn lijf. Bijna bizar vond ik dan ook mijn ervaring in het hondenpension waar Knoet op mijn werkdagen naartoe gaat. Nooit eerder had ik haar zo relaxt kunnen wegbrengen als vorige week dinsdag. Een ervaring die zich ook de dagen die erop volgde herhaalde.

Dan sluit ik mijn ogen en droom ik weg: Hoe zou het zijn als de paardenmarkt met deze wetenschap georganiseerd zou worden? Volgens mij zou niet alleen de paardenmarkt, maar misschien de hele wereld er zelfs anders uitzien. Geen wereld meer op basis van angst, maar op basis van vertrouwen. We zouden ons bevinden in een wereld tussen hemel en paarden.

Advertenties

2 gedachtes over “Tussen hemel en paarden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s