Tovervloed van het universum

We hebben afgesproken zondagmiddag te zullen mantelzorgen in Zuid Limburg. Grote en Kleine Zoon blijven thuis, blij met het rijk alleen. Rond half twaalf gaan we op pad. Als we een halfuurtje onderweg zijn, gebeuren er plots ontelbaar veel dingen tegelijk.

Manlief vraagt zich af waar die stofwolk links van hem vandaan komt, terwijl ik van mijn magazine naar links opkijk omdat ik een soort van straaljagerkabaal hoor. In één tel zien we een klein autootje akelig naast ons, terwijl we de toegestane 130 kilometer per uur rijden. En terwijl wij kijken draait hij plots achterstevoren.

Alles
lijkt
in
slowmotion
te
gebeuren.

Mijn hoofd draait helemaal naar achter, terwijl manlief ongeveer dezelfde scène in de achteruitkijkspiegel ziet: het aan de linkerkant ingedeukte autootje schuift achter ons langs, draait een pirouette, en schiet dan achterstevoren de berm en een weiland in. Hij had ons met veel te hoge snelheid willen inhalen!

De auto die achter ons reed remt af om te zien hoe het met de hardrijder is afgelopen, terwijl het beeld voor ons als in een ouderwetse tekenfilm lijkt te verdwijnen in een cirkel die zich sluit.

Manlief en ik zijn met stomheid geslagen. We zijn zojuist aan een vreselijk ongeluk ontsnapt. Ik zie ineens alle synchroniciteitsbeelden van de afgelopen weken aan mijn netvlies voorbij flitsen en spreek dat ook hardop uit. Hoe ik in mijn bewustzijn van angst naar vertrouwen ben gegroeid. Ik sla mijn handen in elkaar, kijk naar de half door wolken bedekte zon en bedank de engelen met heel mijn hart. Ze bestaan écht!

Een uur later en bijna op onze eindbestemming stappen we uit om rozenblaadjes te strooien op de plek waar mijn moeder haar rust geniet. Duiven koeren als manlief en ik elkaar daar kussen, nog maar net weer met onze voeten op aarde.

Weer op pad richting Maastricht zien we aan de andere kant van de snelweg nóg een verongelukte auto, deze keer ondersteboven, liggen. Bizar. Als boven mij wil laten weten dat ik een geluksvogel ben, dan is dat vandaag -voor de rest van mijn leven- prima gelukt. Een ongeluk zit in een klein hoekje van het universum en in de rest zit, zo weet ik nu, tovervloed. You just have to believe it!

En als kers op de taart haalt het universum ’s middags nog een heel kleine grap uit. We belanden tijdens een rondje Mergellandroute in een opstopping voor een wielerronde, waar de bezemwagen is voorzien van twee heksenbezems. I love it!

Advertenties

2 gedachtes over “Tovervloed van het universum

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s