Winterwensenland

Ik hou er wel van. Van dit weer dat ons kleine kikkerlandje een beetje ontregelt. De serieuze situaties daargelaten, hoe erg is dan ‘code rood’?

Een ieder die vandaag in auto of trein stapt, terwijl dat niet echt hoeft, weet dat de terugreis lang of spannend kan worden. En nogmaals: er zijn mensen die levens moeten redden of voor anderen moeten zorgen, maar hoe erg is een dagje sneeuwspijbelen voor een scholier, een pakjesbezorger of een kantoormedewerker nu eigenlijk?

Ja, ook ik stap tóch in de auto en heb een spannend momentje als ik met ons koekblikje een heuveltje afglijd in Arnhem, maar het grootste deel van de dag geniet ik er enorm van.

Door omstandigheden lukt het afgelopen weekend niet om onze traditie gestand te doen en het weekend na Pakjesavond de Kerstboom op te te tuigen. Maar vandaag is een prachtige opmaat om dat, zoals bij ons zondagse ontbijt afgesproken, morgenavond met zijn vieren te doen.

En zo komt het dat ik er vanavond drie keer op uit trek, met Knoet, de sneeuw in. Als een soort van voorpret, om in de stemming te komen voor ons bomenritueel. De eerste keer om haar op te halen bij de dagopvang, waar ze heen gaat als ik werk. Als een dolle springt ze door de sneeuw naar huis. Haar witte vacht blijkt eigenlijk helemaal niet zo wit te zijn.

De tweede keer is na het eten. Het is donker en het sneeuwt. Onderweg naar een kopje koffie bij een vriendin loop ik door winterwonderland en zie ik kleine huisjes met dennenbomen ervoor veranderen tot onaardse elfenparadijsjes verlicht door twinkelende sterren.

De voortdurende sneeuwval zorgt voor een magische deken, waar Knoet de laatste ronde bijna in verdwijnt. Haar gekke speursprongen brengen me terug naar die gekke ochtend begin dit jaar, waarin ik kreeg wat ik wenste: de kans om mijn voetstappen achter te laten in maagdelijk witte sneeuw.

Voor de komende 24 uur weet ik in ieder geval wat ik wens: wakker worden ergens midden in de nacht, om te genieten van de nachtelijke stilte en het nieuwgevallen wit, terwijl de rest van de wereld slaapt. En dan morgen, na wellicht nog zo’n ontregeld dagje, genieten de Kerstsfeer ín ons huis, terwijl het smeltwater daaromheen stilletjes de zaden voor het nieuwe jaar in de grond alweer voedt …

2 gedachtes over “Winterwensenland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s