Met de bezem naar beweging

Na het onverwachte heengaan van manliefs moeder en de ongewone Kerstdagen lijkt het ons wel een goed idee om op bliksem- en buitenlands familiebezoek te gaan met Oud & Nieuw. En natuurlijk gaan we dan ook even naar de sneeuw. Grote Broer en zijn gezin wonen immers niet naast de deur, maar in het land waar wij normaalgesproken graag een lenteweekje wandelen: Zwitserland.

De ervaring in de sneeuw is in meerdere opzichten enerverend en verrassend.  Manlief en Grote Broer zijn eerder in het jaar geopereerd en de oneffen en bergaf ondergrond van sleeën is voor hen geen goede weg terug vanaf de top. Zij reizen richting dal met de trein. De sleetocht van moeders-met-kinderen geeft na elke bocht mooie uitzichten op enerzijds de ondergaande zon en anderzijds pastelkleurige bergen aan de overkant van het dal.

Manlief stapt uit bij het voorlaatste treinstationnetje om nog een stukje te kunnen wandelen, maar valt onfortuinlijk en breekt zijn bovenarm. De dagen die volgen staan in het teken van een achtbaan vol -veel- pijnstillers en George Clooney adepten in plaats van oliebollen en skischanspringenkijken. De wervelende draaikolk aan onvermoede gebeurtenissen van de afgelopen weken valt gisteren, tegelijk met de wind, stil als manlief wordt geopereerd.

Vandaag haal ik hem op. Het voelt alsof  we ons in het oog van een storm bevinden. Hoe hobbelig het was op de heenweg naar dat oog weten we nu, maar de weg terug, naar ons ‘saaie’ leventje weg van deze rollercoaster, is nog onontgonnen terrein.

En toch. Ik neem de val en de breuk mee als symbolen, die ons helpen om letterlijk en figuurlijk stil te staan bij de situatie waar we in zijn beland. De Volle Maan van de Wind bracht een onstuimige climax. Pas vanmorgen voel ik voor het eerst sinds anderhalve week ruimte om stil te staan bij de rituelen die horen bij de afgelopen Volle Maan. Maar meer nog dan dat maak ik ruimte om naar de toekomst te kijken.

Zo raap ik berkentwijgjes in het bos, waarmee ik later thuis een symbolische bezem maak. Met die bezem veeg ik de gebeurtenissen van de afgelopen weken naar daar waar ze horen: het vorige jaar. En maak ik plannen voor de Rode Tent over twee weken, met als thema Breng je intenties in beweging. Want al stond mijn wereld de afgelopen weken op een bepaalde manier even helemaal stil, de voornemens voor dit jaar waren er al op Midwinter en willen nu wel zachtjes worden wakkergeschud.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s