Taal der tekens

Ik ben dol op de ‘taal der tekens’, een favoriet onderwerp van schrijver Paulo Coelho. En waar ik vroeger onzeker was waar ik die taal dan moest zoeken, weet ik nu dat het een persoonlijke taal is. Sinds ik me dat heb gerealiseerd, verheug ik me steeds meer op mijn wandelingen en de wetenschap nieuwe boodschappen te zullen ontvangen.

Drie maanden geleden, volop in de herfst, loop ik het labyrint in Wageningen en luister ik, op m’n mobiel in het bos, naar de mythe van Inanna en haar afdaling naar de Onderwereld. En ik besluit om daar, in de onderwereld, een tijdje te blijven. Dat is gelukt, en hoe: ‘be careful what you for!

Gisteren, precies drie maanden later, is het moment aangebroken om tijdens een wandeling de terugreis van Inanna te beluisteren. En ik merk dat ik me verheug op de taal der tekens.

De onderwereld is overigens niet wat het in het Nederlands tegenwoordig meestal is: het criminele circuit. Er is wel een parallel met de cycli in de natuur: dan is de onderwereld de nacht, de winter, de Donkere Maan. Je kunt het ook figuurlijk zien, als het afdalen in je innerlijk en je bewust te worden van innerlijke demonen en draken.

Ik ga op weg naar het labyrint, maar onderweg daarnaartoe laat ik me leiden naar een bos waar ik niet eerder heb gewandeld. Knoet is met me mee als mijn ‘Ninshubur’ en ziet er koddig uit; ik ben haar riem thuis vergeten, ben daarom even langs mijn werk gereden en heb daar een houtje-touwtje-oplossing bedacht om haar toch aangelijnd te kunnen hebben.

Het is mistig, en doodstil in het bos. De paden zijn recht en ogen saai, ware het niet dat de winterstorm van vorige week hier enorme verwoestingen heeft aangericht. Over taal der tekens en onderwereld gesproken …

Precies op het moment dat Innanna in de luisterversie van de mythe weer tot leven wordt gebracht, breken zonnestralen door de mist en huppelt een ree vlak voor mij langs.

Ik zoek later naar de symbolische betekenis van een ree: ‘Alternatieve wegen om een doel na te streven. Zachtaardig, gratie, vriendelijkheid, onschuld, gevoel, vrijgevigheid.’ Kijk, daar kan ik wat mee 😊.

Mijn reis naar de dag, de zomer, de Volle Maan, is begonnen. Dat ik vanmorgen in de stilte van een vroege zaterdagmorgen voor het eerst het gezang van een merel hoor, is in mijn leven dan ook geen toeval, maar gewoon een teken van mijn taal.

Advertenties

Een gedachte over “Taal der tekens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s