Weven met Volle Maansdraden

Vandaag is er een meisje in mijn buurt geboren. Ik weet onvoldoende van astrologie om te kunnen duiden hoe haar leven eruit zal zien, maar het leidt geen twijfel dat ze onder een bijzondere Volle Maan ter wereld is gekomen. Het is namelijk in geen 150 jaar voorgekomen dat het tegelijkertijd Blauwe Maan, Supermaan, Bloedmaan én Maansverduistering is.

Vandaag is om meer redenen een bijzondere, melancholieke dag. Zo waren manlief en ik in het zuiden van het land voor de oplevering van het appartement van mijn schoonmoeder. Veel meer wees dan vandaag gaat hij zich hopelijk niet voelen.

En eerder vanmorgen bracht het ontbijt-met-krantje ook al melancholie. Jan Terlouw peuterde het onlangs naar boven uit ons collectieve geheugen; en vandaag noemt een artikel in de Volkskrant het: het touwtje uit de brievenbus.

Dat touwtje komt overigens niet eens voor in de serie van Omroep Max, samengesteld uit duizenden amateurfilmpjes uit de periode 1920-1989, waar het artikel over gaat. En ook bij mijn thuis hing geen touwtje uit de brievenbus. Er stond, maar dit geheel terzijde, wel dagelijks een vriendinnetje van mij doorheen te roepen: ‘Aanietaaá, kom je buihuiten speeeélen!’ En dus brengt het artikel herinneringen en ik merk dat, hoe ouder ik word, hoe meer ze omkranst zijn met melancholie.

Ook lees ik over een choreografie voor een dansduo, dat al 25 jaar samen is. De dans is speciaal voor hen gemaakt, en gebaseerd op een gedragswetenschappelijk onderzoek dat heeft uitgewezen dat ‘het succes van Nederlandse relaties niet wordt bepaald door liefde, een roze wolk, overgave of harmonie, maar door ‘vertrouwen hebben’ en ‘vrijheid geven’. Het geeft me kippenvel van herkenning om dit te lezen.

Ineens zie ik de link tussen beide artikelen: het touwtje in de brievenbus is immers ook gebaseerd op vertrouwen hebben en vrijheid nemen. Ik zie meer touwtjes, draadjes die ik wil weven in het matje van melancholie vandaag.

Zoals de draad van de twee merels die ik bij zonsondergang hoor zingen, in vrijheid en in het vertrouwen dat de dagen weer langer en warmer worden.

De draad van m’n liefste vriendin, die worstelt met het volgen van haar hart, in verbinding maar ook in vrijheid en met zelfvertrouwen.

En mijn eigen draad, die met de melancholie van het verleden, de vrijheid van het heden en het vertrouwen in de toekomst, onder deze bijzondere Volle Maan glans in het web van mijn leven brengt.

Advertenties

Een gedachte over “Weven met Volle Maansdraden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s