Wat liefde kan doen

Gisteravond was het Nieuwe Maan, de dag waarop het eerste Maansikkeltje van een nieuwe maancyclus aan de avondhemel verschijnt. Een avond waarop ik de laatste jaren graag in een Rode Tent verblijf.

De hedendaagse Rode Tenten komen voort uit de roman The Red Tent (waar ook een prachtige Netflixserie van is). Geschreven naar aanleiding van een bijbelse voetnoot, waarin de dochter van Jakob opgroeit bij haar moeder en drie tantes. Als ze menstrueren, verblijven ze in de Rode Tent. Ze delen en luisteren naar de verhalen uit hun levens, verhalen over hun dromen, wensen, verlangens. Verhalen over geboorte, leven en dood. Over liefde, leven en loslaten.

Het was een diepgaande ervaring gisteren, met als uitersten het sprookje van Roodkapje, en als uitingen van universele liefde, weergaloze uitvoeringen van La vie en rose en Miss Celia’s blues. Zoals een Rode Tent betaamt, was ook deze avond een ervaring vol leven, liefde en loslaten.

En zo voelt het leven al langer voor mij: van winter via lente naar zomer, van donker via schemer naar licht, van Donkere via Nieuwe naar Volle Maan, van dood via (weder)geboorte naar leven. Van zwart via wit naar rood.

En in dat wat gaande is in de natuur, in de cyclus van de maan, in mijn lijf en in mijn leven, realiseer ik mij ineens hoe dat mogelijk is. Het is liefde, wat dat kan doen. Wat het (schijnbaar) onmogelijke mogelijk maakt.

Ik hoorde het vandaag ook in de eerste aflevering van Call the Midwife; ‘Liefde brengt leven in de wereld en moeders op hun knieën. Liefde breekt harten en redt. Liefde is de essentie van leven.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s