Honger van lente en liefde

Aan mijn kortademigheid en verstopte neus voel ik de lente altijd al komen, voordat de temperatuur omhoog gaat. Dit jaar is het contrast wel heel extreem. In januari voel ik het, en eind februari zakt het kwik tot recordwaarden.

En vandaag is dan echt zo’n dag dat de lente er onmiskenbaar is. Alhoewel het een beetje miezert als ik het ochtendrondje met Knoet wandel, is het al licht, zingen de vogels hun prachtigste morgenlied en is de temperatuur lentezacht.

Toch kruip ik nog even terug in bed, gewoon omdat het kan. Terwijl ik relaxt mijn FB-tijdlijn afstruin, hoor ik vleugelgeklapper op het balkon. Het is zo’n geluid dat er al even is, voordat ik het gewaar word. En omdat het maar doorgaat, stap ik uit bed en schuif het gordijn voorzichtig nog iets verder open.

Op de balustrade wapperen twee Turkse tortels. Van die kleine, elegante duifjes, heel anders dan die dikke, dommige Dollies. Het is overduidelijk een stelletje. En het gefladder is niet omdat ze hun evenwicht niet kunnen bewaren, maar omdat Heer Tortel wel zin heeft in de lente.

Uiteindelijk vliegen ze naar de boom van de buren, waar de paringsdans gewoon doorgaat. Ik zal straks wat broodkruimels in het vogelhuisje gooien, want de lente en de liefde maken hongerig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s