Koeienrokjesdag

Begin van de week zie ik een bord staan in de wei onderweg naar mijn werk: Dansende koeien in de wei. Kom kijken! Aanstaande zondag om 12 uur.

Ik ben net op tijd. De koeien staan nog in de open stallen, maar er is bedrijvigheid alom. Er staat iets te gebeuren, en ik vermoed dat de koeien dat aanvoelen. Als ik naar de wei loop, zie ik dat een boel mensen met kinderen gehoor hebben gegeven aan de oproep. Voor mij reden om alert te zijn, want mijn terriër is net zo dol op kinderen als op konijnen.

Daar komen de eerste koeien aangehold. Of beter: hotsend en klotsend galopperen ze door de modderplassen naar de frisgroene weide. Wat een heerlijk gezicht om te zien dat ze weten waar ze heen gaan. In volle vaart volgen ze elkaar en springen ze een ronde de wei door. Uiteindelijk staan er zeker zestig koeien buiten. En qua weer hadden ze het niet beter kunnen treffen dan vandaag.

Even puzzelen wat somberder gedachten mijn zonnige dag. Al langer probeer ik minder tot geen vlees en zuivel te eten, wetende dat dat beter is voor ons allemaal. Ik realiseer me ook dat als we allemaal minder en bewuster zouden eten, dit ritueel er misschien niet eens zou zijn. Omdat koeien dan een natuurlijker leven zouden leiden dan de meeste van hen nu doen.

Maar vandaag is hoe dan ook een dag waarop het plezier van de lente overheerst. Dat zie ik aan de dartele staarten hoog in de lucht, de nieuwsgierig snuivende snoeten en de balorige stoeipartijen al dan niet met klotsende uiers.

Even later word ik tijdens mijn boswandeling verrast word door het zachtruisende geritsel van duizenden mieren, een heus zwart slangetje, zoemende hommels, fladderende vlinders en hamerende spechten.

En ook de minder in het oog springende, magische boswezens voel ik om mij heen: bloesemfeeën, boomelfen en berkdwergen vliegen, fladderen en huppelen, steeds onverwacht en ongrijpbaar, voor mijn ogen langs.

Ik geef toe aan het gevoel even ergens te willen zitten en gewoon op het pad, tussen bosrand en ingezaaide akker geniet ik van de nog steeds dansende koeien in de verte. En ik zie de eerste dikke teek lopen op de vacht van Knoet. Maar da’s dan ook het enige kleine minpuntje van deze koeienrokjesdag.

Advertenties

7 gedachtes over “Koeienrokjesdag

  1. Saar zegt:

    De enige koeien die ik weet zitten bij ons in de buurt staan op het veld aan het slachthuis. Heel dartel zijn die niet, alsof ze weten wat hen te wachten staat.
    Jammer hè, dat wij mensen zo hard alles in hokjes willen stoppen…

      • Saar zegt:

        Ik ga maar eens wandelen in een ander gebied 😊 Waar de koeien iets vrolijker in de wei staan. Al is het wel meestal om te slachten of te melken dat ze er zijn. Dat vind ik altijd zo dubbel (maar eet zelf ook vlees 😕)

      • Saar zegt:

        Ik let sowieso al op het vleesverbruik hier thuis. We kopen al lokaal vlees (bij de boer zelf) en eten tweemaal per week veggie, maar toch…
        Het blijft een beetje dubbelop. Al ben ik dan ook weer zo dat ik geen vlees eten ook niet makkelijk vind.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s