Oer-Hollands zomerritueel

‘Wat ga je doen dan?’ vraagt grote Kleine Zoon, als we zitten te eten en hij begrijpt dat ik vanavond wegga. ‘O, weer heksen in het bos.’ Niemand die daar nog raar van opkijkt in mijn huishouden. Gelukkig maar, want zo gek is heksen nog niet.

Een uur later ben ik op die fijne plek, in het huisje aan de rand van het bos. Twee poezenbeesten liggen ronkend bovenop de verwarming. Waar anders op deze kouwelijke Beltane-avond? Het weer is zo anders dan de magische Beltane-verhalen ons doen geloven. Maar we hebben het ermee te doen: flinke wind en zware regenwolken met af en toe dikke druppels.

De begroeting is warm en hartelijk. De haard en kaarsen branden, en de thee en chocolade staan klaar. We praten bij op de zachte bank met schapenkleden. Rond achten gaan we op pad. Laarzen en een dikke jas aan. Op zoek naar de God en de Godin.

Want dat is waar Beltane over gaat. De vereniging van mannelijke en het vrouwelijke in de natuur. Vruchtbaarheid. In brede zin: het is ook de samensmelting van de dood en het (nieuwe) leven. En van het vuur en het water.

En nee, we hebben geen ondergaande zon in beeld, zien ook geen Volle Maan. Er is geen meipaal met vrolijke dansende mannen en vrouwen met linten. En ook geen vuur met de negen heilige houtsoorten. En toch.

Toch voel en zie ik de God en de Godin in al hun glorie in dit Brabantse stuk natuur. Ik hoor haar in het lied van de nachtegaal. Zie haar het water in de vennen langs de bosrand. Hij is de bomen, die stoer de wind weerstaan. Hij is het nieuwe groen, de sappige blaadjes. Zij is de knoppen aan bomen en struiken, kleine bloemen in het gras; Hij is die snerpende wind. We struinen door woeste weilanden, voelen de veiligheid van de oude boom.

Ik waan me in vroeger tijden, toen stoere ridders streden om hun jonkvrouwen. Geniet van de wilde paarden om ons heen. Hoop op een onverwachte ontmoeting met een ree, al praten we daarvoor ondertussen te luidruchtig over het leven en alles wat dat met zich meebrengt. En over hoe weinig er nodig is om echt gelukkig te zijn.

En later, bij de paarden in de paddock, meanderen we mee in de bewegingen van deze kudde. Gaan op in zachtheid van deze gevoelige dieren. Drinken binnen, weer op de bank, een glas wijn.

En nu blik ik terug op een oer-Hollandse Beltane, waarin met hetzelfde gemak dood en duisternis werden verdreven, en leven en licht zo welkom zijn geheten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s