De gordel en de roos

Als ik om half zes wakker word, lig ik al snel plannen te maken voor de dag. Eigenlijk zou ik de buxushaag wel willen snoeien. De potten willen vullen met geraniums. De auto willen wassen. De was doen. Boodschappen.

In plaats van dat alles ga ik naar mijn pijnlijke lijf luisteren. De zeurende pijn in mijn rug, zij en ribbenkast is uitgemond in een gordelroos-aanval. De lamlendige grieperigheid en de vlammende pijn langs de zenuwbaan aan de rechterkant van mijn lijf dwingt mij om rustig aan te doen.

De vijfentwintig graden die vandaag in het verschiet liggen, zullen me brengen naar een matrasje in de tuin. Een goed boek. Veel water drinken. En genieten van wat er wel is.

Vrolijk kwetterende mussen en zingende merels. Planten en bloemen die groeien terwijl ik naar ze kijk. Mugjes en vliegjes die dansen, vlinders die dwarrelen. Een buurman die wel snoeilawaai kan maken. Mieren die mij kriebelen. En als ik dan toch overeind kom …

… wandel ik met mijn blote voeten in het gras, terwijl ik de madeliefjes die zo blij omhoog kijken, probeer te ontwijken. Gooi ik in slow motion een balletje naar mijn BCF (Best Canine Friend). En bedank ik mijmerend de gordelroos, voor de boodschap en de ruimte die ze me brengt.

Om bij de bijna Donkere Maan stil te staan bij wat ik los wil laten, omdat het me niet meer dient (de gordel šŸ˜‰). Wat voor altijd mag blijven is de roos en de liefde die ze brengt …

Advertenties

Een gedachte over “De gordel en de roos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s