Magische mysteriën

Donderdag was er een evenement met alle leidinggevenden van mijn werkgever. Daar werd ik ontelbaar keren aangesproken dat ik nu ‘iets anders’ doe.

Geduldig legde ik uit wat ik doe (vormgeven van een uitvaart) en hoe het zo gekomen is (op zoek naar de essentie van het leven). Ik moet zeggen: bewondering en ontzag vielen mij ten deel.

Dat was niet ongemakkelijk, maar tegelijkertijd onnodig. Want al moesten de meesten er niet aan denken om dit werk te doen, voor mij zit er een onzichtbare maar goed voelbare hand achter die mij deze kant op duwt. Ik kan dan ook niet anders dan deze weg inslaan. Hoe spannend ik het ook vind.

En als ik nu terugkijk op afgelopen week, dan ben ik dankbaar. Omdat ik getuige mocht zijn van een waardig en persoonlijk afscheid. Omdat ik genoten heb van mijn andere werk en mijn vrije tijd. Omdat ik zie hoe puzzelstukjes van soms al jaren geleden, nu in het plaatje samenvallen.

En omdat, hoe meer ik leer over het leven en de dood, ik me realiseer hoe magisch deze mysteriën zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s