Parallel van de paradox

Het is een week voor de langste dag en de kortste nacht. Midzomer. Het moment waarop het donker wordt geboren. Want daarna worden de nachten weer langer tot Midwinter.

Maar vannacht, toen Grote Zoon thuiskwam van zijn eerste eindexamenfeestje, realiseerde ik mij dat het passender is om er nu over te schrijven. Omdat er een parallel is.

De parallel van de paradox. Want in het feestgedruis van slagen zit ook de geboorte van verdriet. In het uitvliegen van mijn jongvolwassene, zit ook het loslaten van zijn jeugd.

Het lijken tegenstellingen, maar ze zijn het niet. Want ze horen bij elkaar. Zonder elkaar bestaan ze niet. En al doe ik het loslaten van Grote Zoon én het licht met een traan, de lach is er ook. Omdat ik inmiddels weet dat wat ervoor terug gaat komen, net zoals bij de rups en de vlinder, misschien wel mooier en grootser is!

2 gedachtes over “Parallel van de paradox

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s