De challenge van het helend jaarwiel

Het is deze zomer vijfentwintig jaar geleden dat ik in een niet nader te noemen GGz-instelling in het midden van het land mijn loopbaan begon. Zo’n parkachtig terrein aan de rand van een stad. En toen ik twee jaar later overstapte naar een collega-instelling dichterbij huis, roemde ik bij de laatste de sfeer.

Ik had het gevoel dat ik hier tenminste over de grasperken mocht lopen. Iets wat ik op die andere werkplek niet in mijn hoofd haalde. Het was – en is- voor mij een positief cultuuraspect.

Thuis loop ik al jaren zomers regelmatig op blote voeten. Dit jaar doe ik het zelfs dagelijks. En stiekem (niet doorvertellen dus) ben ik van plan er een 365-dagen challenge van te maken. Het brengt me namelijk zoveel meer dan enkel vieze voetzolen. Zo laat het mij inzien welke voordelen ‘gas terug’ heeft. Langzamer lopen is namelijk noodzaak zonder schoenen. En langzamer lopen brengt ruimte, om te kijken, te denken en te voelen.

Zo voel ik, deze gortdroge dagen, het gras steeds knisperender worden onder mijn voeten. Koelere en zachtere plekjes in de schaduw. Dat de afgevallen lindebloesem eerste plakte, maar nu niet meer. Blijft er soms een madeliefje tussen mijn tenen zitten. En verbaas ik mij over het vanzelf verdwijnen van distelkronen.

Ondertussen geniet ik enorm van het groenbeheer in mijn gemeente. Ze laten hele plantsoenen ‘doorschieten’, waardoor het bloeiende bloemenweides worden, vol (nieuwe) insecten, vlinders en vogels. Prachtig om te zien, en goed voor ons milieu.

Reuze gelukkig was ik dan ook toen vijf jaar geleden ‘mijn’ GGz-instelling, met de informele grasperken, deze visie ook in uitvoering nam. Niet alleen omdat het goed is voor de natuur, variatie brengt en er zoveel te zien en genieten is; pony’s en schapen die de voorheen strakke plantsoenen begrazen, de mooiste kruiden en bloemen die op andere stukken bloeien. Ook omdat het ook financiële voordelen heeft (minder maaien betekent meer geld naar de zorg). Bovenal omdat de natuur zoals ie bedoeld is, helend werkt. Ook voor GGz-cliënten.

Groot was dan ook mijn schrik toen een paar weken geleden het gerucht ging dat ons terrein er armoedig en slordig uit zou zien. Daarmee kan echt niet het natuurlijke deel ervan worden bedoeld. Ja, ’t is weelderig en divers. En anders dan de meesten van ons gewend zijn te zien.

Maar ik hoop met heel mijn hart dat het natuurlijk groenbeheer blijft en het werken volgens het jaarwiel een van de goede cultuuraspecten in de GGz blijft. Omdat we daarmee de natuur de kans geven te zaaien, te kiemen, te groeien, te bloeien, te oogsten en te rusten. En zo niet alleen helend, maar voor al ook een voorbeeld voor ons te zijn.

Misschien moet ik mijn werkgever uitnodigen ook een 365-dagen challenge aan te gaan: om samen het helend jaarwiel zichtbaar te maken aan de wereld om ons heen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s