Piek van liefde en vertrouwen

In de file voor de ‘peage’ staan is niet spannend. Met 140 kilometer per uur een flinke heuvel boven Grenoble afrazen, en zelf niet achter het stuur zitten, vind ik wel spannend. Maar niet langer angstaanjagend. Gewoon, omdat ik daar niet meer kies.

Na flinke plens- en onweersbuien en de onverwachte aankoop van een winterjas 😆, zit ik in de vroege ochtend, Blackbird neuriënd, al weer in de auto. Er is een deja vu van een reis met pech, maar autootjelief doet deze keer waarvoor hij gemaakt is. We rijden door een betoverend landschap van beboste heuvels, sprookjesachtige nevelflarden, koelblauw-met-grijze luchten en geelgemaaide graanvelden. Ondertussen lees ik een boek.: ‘Beter worden is niet voor watjes’.

Het betreft een ontroerende briefwisseling van twee journalisten met kanker. Gekregen van een lieve en dierbare vriendin die een paar maanden geleden in eenzelfde rollercoaster is beland. Al na 20 bladzijden appte ik haar gisteren hoe luchtig en beklemmend, lichtvoetig en adembenemend ik het verhaal vind. Geraakt realiseer ik mij hoe hoezeer hun verhaal ook haar verhaal is.

En alhoewel ik geen kanker heb, herken ik delen van hun proces als ik kijk naar mijn afgelopen jaren. Omdat ik, net als hen, datgene wat ik heb meegemaakt óók als een zegen kan zien. Omdat mijn worsteling met (buitensporige) angst, stress en dysthymie (chronische milde depressie), niet alleen moeilijk, sombermakend en ingewikkeld was, maar bovenal ook diepzinnig leerzaam en het leven betekenisgevend.

En nog steeds leer ik er elke dag van. Lukt het me steeds beter het leven van moment tot moment te nemen, en bij vlagen zelfs om me over te geven aan de stroom, die kan leiden tot flow. Stap ik steeds vaker uit de positie van uberkritische waarnemer van mijzelf naar de ondeugende levensgenieter die ook ooit ergens in mij geboren is.

Het leven raast voort, net zoals onze auto de heuvel bij Grenoble af ging. En de busjes uit de Tourkaravaan, die nu langs onze auto racen op weg naar de volgende start- en finishplekken. Ik hoef niet meer zo hard naar de bestemming. De reis, rijzend naar de piek van liefde en vertrouwen in vandaag, van dit leven, is genoeg.

Advertenties

2 gedachtes over “Piek van liefde en vertrouwen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s