Woordenwervels voor dankbare wespen

Vandaag is weer zo’n dag dat ik móet schrijven over wat ik voel en beleef. Ook als dat twee blogs op een dag publiceren betekent. De rust en de ruimte van vakantie in een zonnig land brengen immers niet alleen wervelende warmte, maar ook een wervel van woorden met zich mee.

Twee van mijn mannen zijn boodschappen doen. De ander ligt languit in zijn vakantiekamer filmpjes te kijken. De gastvrouw en -heer zijn elders, evenals de andere gasten. En dus zit ik hier alleen, maar zeker niet eenzaam, aan de rand van het zwembad.

Toen ik hier daarstraks aankwam, was er ook al niemand. Het water van het zwembad was bijna spiegelglad. Er waren alleen wat kleine kringeltjes van wespen, die bij het dalen en stijgen om water te drinken een navigatiefout hadden gemaakt. De vleugeltjes hadden het wateroppervlak geraakt en waren gevangen en nat. Dat deed de vleermuis eergisteren beter!

Ik glijd als een zeemeermin in het water. Ik ben geen held als het om prikkende insecten gaat. Maar op de een of andere manier hebben deze beestjes al sinds het begin van de vakantie mijn hart gestolen. En het helpt dat ze me ook nog niet hebben geprikt. Dus stap ik zo voorzichtig mogelijk hun kant op en schep ze om beurten uit het water met mijn handen in een kommetje. Even later is het zwembad wespvrij. Het is bijzonder om te zien hoe snel en eenvoudig ze als een soort van helicoptertjes weer opstijgen.

Ondertussen glijd ik verder door het gladde lichtblauwe water. Ik realiseer mij de luxe van dit zwembad meer dan ooit, met de ongelooflijke temperaturen in thuis- en vakantieland. Denk ook een beetje met zorg aan mijn hond en poezen, die hopelijk op plekjes kunnen zijn waar het zo goed mogelijk toeven is. Aan mijn plantjes durf ik inmiddels niet eens te denken … ik vrees een verdorring in mijn eens oase.

Ik besluit tot zoiets als een waterdans. Ik ken de risico’s van wensen die uitkomen, en houd het dus uitermate bescheiden. Sierlijk en elegant bovendien. Dat laatste is in het water gelukkig heel wat eenvoudiger dan op de kant.

Ik dans in het water zoals de vlinders boven mij doen, terwijl ik mijn ogen sluit. De zon verwarmt het wateroppervlak en ik voel de subtiele verschillen in golfjes langs mij heen. En ik wens dat alle levende wezens, die nog niet aan het einde van hun circle of life zijn, het water toe dat zij nodig hebben, om net zoals ik, op deze dag van dankbaarheid, het leven en haar oogst te kunnen vieren. Omdat vandaag Lammas/Lugnasadh, het eerste oogstfeest van drie in het Keltisch jaarwiel, is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s