Nijlganzen, Wodanseiken en Modderzweet

Het rustige herfstweer nodigt me uit voor een boswandeling. Bij elk kruispunt laat ik me leiden door mijn gevoel. En zo sta ik rond half elf in de Ommuurde Tuin in Renkum.

De twee Nijlganzen, die ik in het voorjaar als lieflijke kuikens ontmoette, komen blazend en met hun vleugels wijduit hun terrein verdedigen tegen de kleine terriër aan mijn voeten. In het kader van aller veiligheid til ik het opgewonden standje op en verlaat niet veel later de tuin maar weer 😊.

De boswandeling loop ik een eind verderop, in Wolfheze. Heel praktisch, omdat daar nog tennisballen liggen die een collega meebracht voor Knoet, maar ook omdat het gevoel daar te lopen heel erg aan me trekt.

Ik blijk middenin de MudSweatTrail te zijn beland, al valt het in de praktijk erg mee met het modderzweet. Enkele mannen met stevige, gladgeschoren en bruine kuiten passeren mij, de een na de ander in van die verantwoord lichtgewicht afritsbroeken.

Al wandelend mijmer ik over de afgelopen week en maand. Ik ben moe en een beetje verdrietig. Niet erg. Dat is wat Donkere Maan met mij doet. Over een paar etmalen voel ik alweer die eerste sprankeling van de Nieuwe Maan.

De wandeling brengt me terug naar mijzelf. En naar de Wodanseiken. Door Oosterbeekse School schilders op het doek vereeuwigd, en nog steeds prachtig om langs te lopen.

Mijn zaterdagochtend is voorbij. Ik ga op pad, terug naar huis. Voor een pompoensoepje en een goede pot voetbal. Zie ik misschien toch nog wat modderzweet.

Advertenties

2 gedachtes over “Nijlganzen, Wodanseiken en Modderzweet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s