Fatima en Feniks in de sneeuw

Afgelopen weken waren ‘we’ goed voorbereid op de winter. Reikhalzend keken we uit naar een mogelijkheid om te schaatsen op natuurijs, de sneeuw smeekten we bijna uit de winterwolken en ‘s avonds werd keurig vast zout gestrooid.

Maar vanmorgen lijkt het wel alsof we ons collectief wilden laten verrassen. En ik weet inmiddels: dan doet het universum niet flauw. Het weerbericht gisteravond gemist (en de strooidiensten volgens mij ook), ben ik kinderlijk blij als ik vanmorgen om zes uur tussen de gordijnen door naar buiten gluur. Een heus maagdelijk sneeuwdek!

Alle stoepen, straten en perken zijn wit. En beter nog: er heeft op de meeste plekken zelfs nog niemand gelopen of gereden. Ik kan mijn geluk niet op. Knoet net zo min. Ze racet aan het einde van de lijn met haar pootjes door de zachtkristallen deken.

De dag breng ik door op kantoor, dichtbij een comfortabele verwarming. Drie keer ga ik eruit, om Knoet uit te laten. Geenszins een straf, want de energie die ik krijg van die witte wereld borrelt als champagnebubbels in mijn lijf.

Is dat wel waar? Komt die energie van die sneeuwmagie? Of komt ie uit de dag van vandaag? Imbolc. Het zuiveringsfeest van de Kelten na de donkere, koude winter. De dag waarop de eerste lentebubbels voelbaar zijn. Als je wilt.

Dat je het weet: de lente is echt al onderweg! De eerste lammetjes zag ik al een week of twee geleden. De vroege bollen steken hun kopjes al boven de grond uit. Dapper weerstaan ze de laatste stuipen van Vadertje Winter.

Tijdens een prachtige Maanviering vol warmte, licht en liefde word mijn innerlijk kind voor de tweede keer vandaag geraakt, en vier ik mijn innerlijk vuur. Het beeld van Fatima, dat ik afgelopen week van manlief kreeg, staat daarvoor symbool.

Mijn innerlijk vuur: het vlammetje dat op de waakstand brandde in de donkere afgelopen maanden, en waar nu weer zuurstof bij mag komen, zodat het kan oplaaien tot een groots zomervuur.

Vandaag smelt mijn vlammetje de sneeuw. Vandaag eer ik Moeder Aarde voor de veiligheid die ze aan de bolletjes en zaadjes bood. Het is tijd om te ontwaken. Tijd om op te staan en zichtbaar te worden, als een feniks die oprijst uit de sneeuw.

Advertenties

2 gedachtes over “Fatima en Feniks in de sneeuw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s