Crime passionel du tortel

De lente is in volle hevigheid uitgebarsten. Ik help een handje door brood en zaad in het voederhuisje in mijn achtertuin te leggen. Er zijn ongetwijfeld merel- en mussenvaders wiens leven ik er een beetje makkelijker mee maak.

Toch is er ook een keerzijde. Jaar in, jaar uit komen er ook tortelpaartjes in mijn tuin. Steeds weer weten ze me te raken met hun elegante voorkomen, hun zwarte oogjes en en eeuwige liefdesspel. Dan eens bovenop de parasol en dan weer op de balustrade van het balkon.

Maandagochtend, vlak voordat ik naar mijn werk vertrek, zie ik welk drama zich zojuist voltrokken heeft. Mijn kleine cyperse poes, net zo betoverend en lieflijk als de tortels, heeft dan net een tortel onthoofd en begint net smakelijk aan zijn borstfilet. Ik ben in shock. Tegelijk handel ik praktisch.

Ik breng aangevreten tortel en poes naar de voortuin, alwaar ze ongestoord verder kan ontbijten. De tortel is immers niet meer te redden. Laat hem dan een schakel in de voedselkringloop zijn. Stiekem hoop ik dat Poes de vleugels laat liggen. Wie weet kan ik daar nog iets mooi ritueels van maken.

Als ik het verhaal een dag later aan een collega vertel, is het inmiddels aangevuld met mijn schrik dat door mijn doen – de tortels komen immers op het voer af – niet alleen Vader Tortel dood is, maar Moeder Tortel nu misschien wel verkommert op haar nestje. Er is immers geen partner meer die haar eten brengt terwijl zij broedt of moedert.

Maar vandaag trekt dat beeld bij. Sterker nog, het draait 180 graden. Ik zie – weer – twee tortels bovenop de parasol zitten. Het verhaal zou wel eens heel anders kunnen zijn. Wellicht waren er twee mannetjes of twee vrouwtjes in het spel, en één tortel van de andere sexe.

Misschien was de tragische dood maandag niet wat hij leek. Misschien was de poes op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Wellicht had zij, dat kleine schattige ding, helemaal geen duifje gevangen. Misschien was er wel sprake van een ‘crime passionel du tortel’.

Ik zal het nooit weten. Maar ik weet wel dat ik opnieuw geraakt was door een schattig paartje tortels in mijn tuin. Morgen maar weer wat voer neerleggen. Dood is nu eenmaal het risico van leven. Enne, mooi dat ik er een prachtig tortel-vleugeltje aan heb overgehouden.

Advertenties

2 gedachtes over “Crime passionel du tortel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s