De rijkdom van magie

Vandaag is in alle vroegte de eerste échte reisdag van mijn vakantie naar Spanje begonnen. En voor het eerst in jaren maken we de autorit buiten de schoolvakanties om. Kleine Zoon is immers geslaagd!

En om beide heuglijke feiten te vieren, nam mijn vader ons gisteravond mee uiteten in het dorp waar manlief en ik zelf op de middelbare school hebben gezeten. Mooie symboliek dus. Tegelijkertijd brengt mijn reis van vorige week naar Glastonbury/Avalon dat ik ook weer met nieuwe ogen naar deze omgeving kijk.

Het restaurant waar we eten ligt aan de Markt, min of meer tegenover de basiliek in Meerssen. Een plek waar ik altijd een fijne energie voel. Als ik later google op leijlijnen en krachtplekken komt deze plek -uiteraard zou ik bijna zeggen- tevoorschijn. Kerken zijn immers vaak gebouwd op plekken die in voorchristelijke tijden al bekend stonden om hun krachtige en positieve energie.

Ik ben nieuwsgierig of er ook voorchristelijke godinnen in Zuid Limburg bekend zijn. Er zijn straten, scholen en parkjes genoemd naar Gerberga, maar van haar kan ik niet veel anders vinden dan dat ze een rijke en machtige prinses en abdis was in de 10e eeuw.

Van het een kom ik, al rijdend door de Ardennen en genietend van het landschap, op het ander. En ervaar steeds meer hoe alles met elkaar in verbinding staat. Want in Limburg zijn wel vondsten gedaan met afbeeldingen van godin Epona, vaak met paarden en hondjes. Zij heeft weer een relatie met de in Zeeland vereerde godin Nehallennia. Beiden zijn symbool voor ‘vruchtbaarheid’ in ruime zin: voorspoed, veilige terugkeer van zee en goede oogst. Epona’s relatie met paarden is wellicht wat onverwacht; het heeft namelijk niet zozeer met échte paarden te maken , alswel met het sterrenbeeld Pegasus.

En dat brengt me dan weer bij de reis naar Engeland. Want van Glastonbury wordt gezegd er vroeger een Sumerische tempel lag, temidden van allerlei dierenriemtekens in het landschap. Ik vind -helaas zou ik bijna zeggen- ook bronnen op internet die dit weer ontkrachten.

Ik mijmer verder. Wat er écht van waar is, zullen we misschien nooit weten. Maar mistflarden tussen de enorme dennenbomen in het heuvelachtige Wallonië brengen me terug naar Avalon en de groene mantel van Brigid, en de kraaien in de lucht helpen me herinneren dat ik niet alleen ben als ik pijn of verdriet heb: de Morgens zijn er immers.

En dat is wat geloven in mijn leven brengt. Méér dan wetenschap alleen doet: magie en verrijkende kennis over het land waarop ik leef.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s