Siësta van glansdraad

Na een enerverende week in Glastonbury/Avalon, is hier en nu het andere uiterste van het lemniscaat. En ik geniet er met volle teugen van. Na een stormachtige zee en frisse wind op zondag, lijkt nu de rust te zijn ingedaald in dit oude land. Afgelopen nacht hoor ik zelfs geen kabbelend water het zand kussen. En dat niet alleen.

Op een andere plek dan deze blog schreef ik gisteren hoe ik de rust en stilte van de hemel boven mij naar beneden wil halen. Vandaag lees en zie ik overal om me heen dat dat niet hoeft. Het is er al. Boven, beneden, buiten én binnen.

De strandtent van twee jaar geleden is afgebroken. Om de kwetsbare duinplantjes staan lieftallige maar duidelijke afrasteringen van palen en touw. Vuilnisbakken zijn van het strand verdwenen en daarmee de rommel ook. En vanmorgen vroeg waren er momenten van helemaal niets. Enkel rust en stilte.

In de wereldse laag lijkt, meer dan ooit hier, zichtbaar hoe kwetsbaar Moeder Aarde is en dat het onze gezamenlijke verantwoordelijkheid is om goed voor haar te zorgen. En dankbaar te zijn voor wat ze ons geeft. Het is vast geen toeval dat Grote Zoon al twee dagen achter elkaar een grote spiraal maakt in het zand. Zichtbaar gemaakte schoonheid, bewonderd door een ieder die langs liep.

Waar het voor mij om gaat is dat ik de rust en de stilte in mijn leven zie. Of beter nog, dat ik het voel. Hier en nu is dat net zo’n koud kunstje als het water in de zee 😆. De Kunst is om ze straks mee te nemen naar huis. De lessen die ik al jaren leer en op steeds diepere lagen voel.

De diepere lagen, waarin boven en beneden geen tegenstellingen zijn, maar polariteiten die elkaar aanvullen. Net zoals binnen en buiten. Geven en ontvangen. Grenzen stellen en slechten. Warmte en kou. Zon en Maan.

Vandaag is het Volle Maan. Zon in Tweelingen en Maan in Boogschutter. Zoveel vuur, zoveel hitte boven en buiten. Dat moet aangevuld worden door een tegenstelling. Het vraagt om de ultieme rust en stilte beneden en binnen. Ik vervlecht het goud van de Zon en het zilver van de Maan tot de glansdraad van het Leven. En dat doe ik hier en nu door mijn ogen te sluiten en tijd te maken voor Siësta, met hoofdletter S!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s