Vierdaagse Maan

Gisteravond was het Volle Maan, mét maansverduistering. Het moment in deze Tijd van Overvloed om stil te staan bij wat er te oogsten is. Op het land, maar ook in jouw en mijn leven.

Het was ook de dag dat de Vierdaagse karavaan door mijn Betuws dorp raasde. En ik de bloemenregen vanaf de Waalbrug miste omdat niemand er met mij naartoe wilde.

Mijn oogst is groot. Net zoals mijn dankbaarheid. Toch heb ik een bozig momentje. Vanwege die bloemenregen. Leek me zo leuk. Maar ja, in m’n eentje? Ik blijf thuis. De viering van de Volle Maan daar is immers een goed alternatief.

Ik Facebook wat, zie tot mijn verrassing dat mijn favoriete zangeres/kunstenares vanavond tijdens de Vierdaagsefeesten optreedt, en pak dan de mail van Maantijd erbij. Lees de tekst en luister naar de muziek:

De verduisterde Maan in aardeteken Steenbok brengt je in contact met de angst voor hoe je leven eruit zou zien als al jouw ‘Aardige’ structuren zouden omvallen … je gezin, je huwelijk, je werk …’

Het ‘toeval’ wil dat met name dat laatste me aardig bezighoudt. En positieve gevoelens brengt overigens.

Hoe ben je afhankelijk van de veiligheid van externe structuren?

Dit is de tijd om daar opnieuw naar te kijken … in je bewustzijn te brengen … het oordeelloos bij je te nemen … ‘Zo is dat nu in mijn leven.‘

Dan neem ik een besluit.

Niemand wil/kan met me mee naar Nijmegen. Maar dat wil toch niet zeggen dat ík ook niet ga? Mijn innerlijke strijd vangt aan: kan dat wel? Mag dat wel? Een vrouw (van middelbare leeftijd 😉) alleen, op de fiets, naar de Vierdaagsefeesten?

En kijk, dát is nu mijn oogst.

Ik verruil m’n huispak voor een spijkerbroek, laarsjes en een fleecevest en ga op pad. Zie een werkelijk prachtigrode ondergaande zon. Dik een half uur later sta ik dáár waar ik moet zijn. Het is magisch! Het concert kijk ik niet helemaal uit. Hoeft ook niet. De reis was belangrijker dan de bestemming.

De zangeres, ik noem haar Pippi Pernilla, laat mij in alles wat ze doet namelijk zien wat het betekent om je innerlijke stem te volgen. Dat is soms eenzaam, en per definitie alleen. En de les die ik te leren heb.

Op de terugweg geniet ik van de Vierdaagsefeesten-gekte op straat. Van het verdiepende hapje uit de opkomende Maan. En van de stilte in de Betuwse nacht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s