Friese in- en vergezichten

Bijna twee weken geleden meldde ik mij ziek op mijn werk. Al zó lang pijn in mijn schouders en nek zonder een oplossing te kunnen vinden tijdens mijn werk, dat ik het nu -in overleg met werk, huis- en bedrijfsarts- probeer te vinden in rust en pijnstilling.

Toch heb ik vandaag een werkafspraak in Leeuwarden. Omdat we nooit eerder in Friesland waren, hebben manlief en ik er een ontspannend uitje van gemaakt, dat ik combineer met een bezoek aan een collega GGZ-instelling.

Het ‘leukste hotel van Leeuwarden’ volgens Tripadvisor was al volgeboekt, dus overnachten we in de nummer 2. Op de hoek van de elfde etage, met enorme ramen over twee zijden. Met een fantastisch uitzicht over heel de stad. Een soort van Hollands Las Vegas deja vu.

Maar voordat we daar aankomen, geef ik aan door te willen rijden naar het Lauwersmeer. Want waar ik altijd dacht een Zeeuwse babbelaar (met zachte G) te zijn uit Groningse koek en Zuid-Hollandse nuchterheid, blijken er voormoeders uit Noord-Friesland te komen.

De wind, het water, de zon en het wijdse land wapperen een beetje van de continue pijn uit mijn nek en schouders. Aan het einde van de middag rust ik languit in onze ‘suite’. De avond bestaat uit een fijne stadswandeling naar en van een heerlijke maaltijd, met een uitzondering op mijn regel om geen vlees meer te eten.

Bijna terug bij het hotel zie ik er een grote veewagen voor langs rijden. Curieus, op die plek, denk ik dan nog. En als we later in bed liggen, met de gordijnen open om de maan te kunnen zien opkomen, hoor ik een vrachtwagen met eenzaam koeiengeloei. Ik kreun. Ik vermoed een slachthuis om de hoek.

Mijn nachten zijn onrustig door de pijn. Deze verder stille nacht is daar geen uitzondering op. Toch kan ik genieten van waar ik ben. Met de verrekijker van het hotel was ik nooit eerder dichter bij de maan. Ik zie een derde veewagen onderlangs rijden en parkeren schuin achter het hotel. En ik zie de augustusmist over heel de stad opkomen rond een uur of vier. En na een hazenslaap ontwaar ik de opkomende zon en geluiden van een ontwakende stad.

De koeien en het slachthuis houden me bezig, maar minder dan ik had gevreesd. Ik Google: om de hoek worden wad- en biologische runderen geslacht. Klinkt duurzaam. Maar toch. De eenzame loei van gisteravond klinkt nog na in mijn oor.

Ze zeggen dat verandering van spijs doet eten. En ik constateer dat dit bezoek aan Friesland nieuwe spijs is: ik verneem hoe de afdeling communicatie van GGz Friesland als jongehondenbende is georganiseerd en wérkt; het is een romantisch én gezellig uitje met manlief, ik ervaar mijn relatief-pas-sinds-onlangs bekende Friese wortels én ik besluit geen uitzonderingen meer te maken op de vleesregel in mijn verder Bourgondisch leven.

Advertenties

2 gedachtes over “Friese in- en vergezichten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s