Tijd van leven

Gelukkig zijn er dingen die nog niet veranderd zijn. Zondagochtend. Knoet uitlaten en terug in bed kruipen. Man lief wekken en uit het nest gooien. Vroege vogels aanzetten. De fenolijn luisteren. Klassieke muziek streelt mijn oren.

Ik werd verdrietig wakker. Vandaag ruimen we de kerstboom op. Normaalgesproken vind ik dat heerlijk en onderwerp ik de woonkamer meteen aan een vroege voorjaarsbeurt. Daar heb ik nu geen energie voor.

Er is meer anders. Het voelt alsof met de kerstboom nu ook een stukje geborgenheid de deur uitgaat. Want hoe gek het ook mag klinken. De diagnose horen op Kerst- en Oudjaarsavond, had ook de knusheid en veiligheid van deze donkere dagen bij zich.

Morgen start voor veel mensen het gewone leven weer. Voor mij is niets meer gewoon. Voor mij is alles nu bijzonder. Net zoals het bijzonder is om te ervaren hoeveel aandacht er voor mij, voor ons is.

Tegelijkertijd merk ik dat ik de lessen van ‘mijn grenzen voelen’ en ‘naar mijn innerlijke stem luisteren’ meer dan ooit in de praktijk moet brengen.

Je mag altijd bellen. De telefoon staat op stil, en als ik energie heb om op te nemen of terug te bellen, dan doe ik dat.

Ik ga graag dingen doen met je. Maar mijn lijf heeft op een pijnlijke manier in mijn leven zichtbaar gemaakt dat ik niet alles (tegelijk) meer kan doen. Ik neem veel rust, en probeer een evenwichtige planning te maken in een week. Spontane acties zijn héél lief, als je ‘nee, liever niet’ als antwoord kunt handlen.

Ik wil geen verhalen horen over andere mensen met kanker. Wat zij wel en niet deden qua behandeling en hoelang het duurde. En ik vertel zelf niet in detail wat de diagnose en de prognose is. Omdat het het eerste, ik geef het toe, te confronterend is dat dát allemaal in mijn lichaam gebeurt.

En wat de prognose betreft: het zijn maar woorden van de dokter. Er is zoveel van invloed. De liefde om mij heen, mijn eigen rust, mijn wens om de tijd die mij rest bewust en gezond te leven, het zal allemaal -hopelijk in positieve zin- bijdragen aan de datum die op mijn rouwkaart komt te staan.

Als het aan mij ligt doe ik niets wat ik doe voor het laatst. Tot het wel zover is. Dat is vroeg genoeg. Nu heb ik tijd van leven. 💕

10 gedachtes over “Tijd van leven

  1. Sereen zegt:

    Misschien bewust lang gewacht om een mail te sturen van hoe of wat, wat is wat en hoe het verder gaat… geeft me deze blog meteen antwoord op heel veel dingen en belet mij ook om de fout te maken om van “andere” te vertellen.
    Ik denk aan jullie ❤️😘🙏🏽 Meer kan ik niet zeggen..

  2. pienemans60 zegt:

    Lieve Anita, hoe je steeds de woorden weet te vinden om zo helder en mooi te schrijven; af en toe ben ik sprakeloos.
    En ja, een prachtige tijd van leven! ✨

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s