Verhaal met een varkensstaartje

Pfff. Dat zeg ik niet vaak ’s morgens vroeg. Ook met m’n bolle buik was het goed mogelijk vroeg op te staan, mijn rondje te wandelen met Knoet en mijn dagelijkse dingetjes te doen, al ging het allemaal wat langzamer. Maar vandaag …

Gisterochtend voelde het prima. Vroeg wakker, helemaal alleen in de vierpersoonskamer. In mijn hoofd mijn yoga-oefeningen gedaan. M’n blog geschreven en vroeg ontbeten, omdat ik vanaf half acht nuchter moest blijven voor de punctie. Verbazingwekkend hoe ‘armoedig’ het eten in het ziekenhuis is, als je niet standaard eet. En koolhydraatarm is dus een ding.

Zo wilde ik woensdag als toetje wel
volle kwark. Bestel naturel, zit er standaard suiker in! En m’n ontbijt was dus ook niet erg eiwitrijk of gezond vet: anderhalf bakje halfvolle yoghurt. Geen lijnzaad en lijnzaadolie. En het gekookte eitje kwam helaas te laat. Die mogen de nachtverpleegkundigen niet maken.

Vriendin M moet bloedprikken in het ziekenhuis, en komt gezellig even langs. Ze is medelotgenoot én fantastisch voorbeeld en houvast voor me. Ze is ook mindfulnestrainer, en de afgelopen weken hebben we herhaaldelijk gesproken over hoe deze compassievolle levenswijze ons nu helpt.

Ik ben best wel zen, terwijl ik, met Manlief aan mijn zijde, lig te wachten op het moment dat ze me weer komen halen voor een beddentochtje door de gang. Toch neem ik ook nog een oxazepam, voor het geval de paniek toch ineens toeslaat voor de punctie.

Als de radioloog de ruimte binnenstapt, merk ik dat de oxazepam zijn werk doet. Net zoals bij een eerdere operatie ga ik vrijuit praten: ‘O, wat een knappe dokter naast mijn bed!’ Hij lacht naar zijn assistenten, die uiteraard ook hard moeten lachen om mijn openhartige uitspraak. Zijn blozende wangen kan ik niet zien door zijn teint, maar die van mij blozen voor twee.

De punctie valt mee en een half uur later word ik weer teruggebracht naar mijn kamer. Daar liggen inmiddels drie kamergenoten bij: een met een drain, een met chemo en een met een bloedtransfusie. Ik moet een uur platliggen met een zandzakje op mijn buik. Op mijn suggestie gaat Manlief naar huis. Dat geeft rust en ruimte voor hem om wat dingen te doen, en bovendien is hij dan bij Zonen.

Na mijn zandzakdutje mag ik lunchen en val aan op de komkommersalade en de koolhydraatarme boterhammen met omelet. De middag breng ik door met muziek, omdat het bezoek van mijn kamergenoten aan een stuk door kletst.

Vanaf vier uur is het wachten op de zaalarts. Zodra zij de drain heeft verwijderd mag ik naar huis. Het wordt half vijf, vijf uur. Om kwart over vijf komt ze dan eindelijk. En helaas, wat normaal een standaardprocedure is, blijkt nu een complicatie op te leveren. Heb ik weer.

De drain heeft een zogeheten varkensstaartje en die doet niet helemaal waar ie idealiter voor is gemaakt. Het gevolg is PIJN. Er wordt een andere arts bij gehaald. En een oncoloog. De radioloog wordt gebeld. Tot slot komt een kordate en ervaren oncologe die erkent dat ze me nu echt even pijn moet doen.

En net zoals mijn moeder dat vroeger wel eens deed met een losse (maar toch niet helemaal) tand, trekt ze gestaag aan het touwtje dat mij zo dwarszit. Ik moet enorm zuchten van de napijn, maar net zoals bij een bevalling: ‘ook deze wee gaat weer voorbij.’

Manlief haalt een roze (what else?) rolstoel voor me. Fijn samen weer terug naar ons veilige holletje. Eenmaal thuis lukt het me om nog een kleine maaltijd te nuttigen. Om negen uur stort ik, ik denk vooral doodmoe van de laatste anderhalf uur in het ziekenhuis, in mijn eigen nestje in een diepe slaap.

Vanmorgen voel ik wat het betekent om de afgelopen weken negen kilo te hebben ingeleverd. Het rondje met Knoet is, zonder ontbijt in de buik, te lang. Halverwege moet ik rusten op een paaltje. Mijn 500 kcal ontbijt brengt me daarna weer wat tot leven. Zo zeer, dat ik nu -in mijn maankamertje- deze blog kan schrijven 🙏💕.

4 gedachtes over “Verhaal met een varkensstaartje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s