Twijfel in de storm

Ik heb de afgelopen weken vaak gelezen en gehoord dat jullie mij moedig en dapper vinden. Zo kijk ik daar zelf niet naar.

Ik heb lang veel angsten gehad. Niet dat ik me dat altijd bewust was, of daar over sprak. Het was ‘gewoon’ wie ik was. Met veel aangepast gedrag tot gevolg. En zelfs dat vaak niet bewust.

Een aantal jaren geleden werd het leven écht heel ingewikkeld voor me en ging ik in therapie. Daar heb ik destijds veel over geblogd. Omdat ik, misschien juist als senior communicatie-adviseur in de GGz, vond, en vind, dat daar geen taboe op moet zitten.

Na de therapie ben ik serieus op zoek gegaan naar wat betekenisvol is voor mij. Spiritualiteit, en de essentie van leven en dood. Ik kwam thuis in vrouwencirkels en in ritueelbegeleiding. Ik vond, zoals dat zo mooi wordt genoemd, mijn zielenpad. Of de gouden draad van mijn leven. Verbinding over leven en dood.

Juist dat helpt mij nu. Geen moed. Geen dapperheid. Maar rust en vrede over dat het leven zijn beloop heeft, zelfs als wij het niet begrijpen. Er is voor mij dus niet echt sprake van een ‘waarom?’-vraag.

En toch. Toch zijn er ook momenten waarop ik me afvraag hoe ik in dit hier en nu ben beland. Of het wel echt over mij gaat, deze rollercoaster-movie. Of ik het wel ‘kan’.

Ook zijn er wel degelijk momenten waarop ik bang ben. Het feit dat we allemaal een keer doodgaan doet daar niets aan af. Daar ben ik niet (meer) bang voor.

Wel voor pijn, potentiële crisissituaties, het ooit afscheid moeten nemen van het leven zoals het is/was, en natuurlijk van al mijn dierbaren.

Een situatie als afgelopen dagen maakt me emotioneel. Verdrietig, boos en gefrustreerd. Twijfel ik of ik het wel aankan allemaal. En dan lees ik vandaag deze tekst:

Courage is not the opposite of doubting.

You have to face your doubting.

Go into it. Infuse it with awareness.

Breathe into it. Give it a home.

You have to stand in the midst of its storm, naked, like Lear on the heath, crying out,

“Blow, winds, and crack your cheeks! Rage! Blow! You cataracts and hurricanoes, spout!”

You have to embrace your doubt like this.

Let it rage. Breathe into it and let it rage and keep breathing and remember how vast you are.

– Jeff Foster

Dank leven, dank universum, voor wat je me nu leert. Ik vind het zwaar. En dat mag. Net zoals geloven in wonderen.

11 gedachtes over “Twijfel in de storm

  1. Barbara van der Straaten zegt:

    Sinds begin januari lees ik je blogs en check ik bijna dagelijks deze site.
    Ik vind de stukjes die je schrijft ongelooflijk inspirerend.
    En ja,ik vind het erg knap hoe jij deze weg bewandeld.
    En toch je rust weet te vinden.
    Voor jou misschien gewoon maar voor mij heel erg dapper.

    Like

      • Barbara zegt:

        Ja,klopt! Was ik bij de Bijenkorf.Altijd fijn samen gewerkt!
        En ik ben je gaan volgen toen Robert die mooie foto van jullie in het zwembad op zijn Instagram had gezet met daaronder diadox WordPress.
        Volgde jullie natuurlijk al langer op Facebook en Instagram.
        Maar was me niet eerder bewust van jou blogs.
        Maar dat geeft me nu wel een hoop lees plezier.
        En boekje mocht het er komen zou ik zeker kopen!

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s