In de kalmte na de storm

‘NK Windtegenfietsen gestaakt wegens de storm.’ Ik schiet spontaan in de lach als ik deze kop zie in de krant van vandaag. Ik had er nog nooit eerder van gehoord, en dankzij de zondagse storm kreeg deze wedstrijd zelfs aandacht in Studio Sport. Zó grappig dat het te hard waaide voor deze wedstrijd!

Wij reden gistermiddag even naar de Waal bij Nijmegen. Haalden een frisse neus en maakten selfies met wind mee en tegen. En hebben ons daarna heerlijk knus opgesloten in huis, terwijl wind en regen tegen de puien beukten. Ondanks het kabaal best lekker geslapen.

Het is vandaag zeven weken geleden dat we hoorden dat ik ziek ben. Wat daarna volgde kan met recht een rollercoaster worden genoemd. Mijn gevoel zegt dat het eerste rondje nu tot een eind is gekomen.

Iedereen die wel eens in een achtbaan heeft gezeten kent het. Eerst word je heel steil omhoog getrokken, dan ineens een enorme afgrond in gejaagd. Krijsend vlieg je daar doorheen. Bochten volgen, en ook iets rustiger pieken en dalen. En soms is er aan het eind nog een spannende uitsmijter.

Er is nog geen sprake van het eind, als het gaat om mijn leven. Wel dus als het gaat om ‘de eerste ronde’.

De achtbaankarretjes zijn met piepende remmen tot stilstand gekomen. De een komt er lachend en relaxt uit, de ander kotsend en groen. Het ritje zal niemand onberoerd hebben gelaten. En toch.

De afgelopen zeven weken was er zoveel licht en liefde. Voor mij en de mensen om mij heen. Er waren berichtjes, telefoontjes, kaarten, bloemen en vele reacties op deze blog. Er is één maar: alles stond in het teken van ziekte en misschien zelfs snel doodgaan.

Inmiddels is de eerste chemo achter de rug, en is draineren bijna routine. Er zullen van beide meer volgen, plus evaluaties en eventuele vervolgafspraken over behandeling, omdat de uitzaaiingen minder lijken te zijn dan in eerste instantie aangenomen.

Soms moet er een flinke winterstorm heersen om de blik weer helder te krijgen. De storm van gisteren maakt mij helder dat het moment is aangebroken om het leven weer een beetje ‘normaal’ op te pakken. Volgens een nieuw normaal, dat klopt.

Dat betekent voor mij onder andere dat ik voorlopig niet meer dagelijks zal bloggen over mijn situatie. Iedereen heeft goede en slechte dagen. Gezond of ziek. Op de fiets of in de achtbaan. Omdat iedereen weet van wind mee en wind tegen.

In the calm after the storm

12 gedachtes over “In de kalmte na de storm

  1. Harm Schonewille zegt:

    Ongelooflijk veel respect voor de wijze waarop jij omgaat met de dagelijkse werkelijkheid. Wens je elke dag, ondanks de heftige periode waarin je leven zich bevindt, toch een positieve beleving.

    Like

  2. pienemans60 zegt:

    Wat een verstandig besluit en hoopvol waar het uit voortkomt.
    Een kalm nieuw normaal, ‘saai’ genoeg maar nog steeds vol licht en liefde en hoop.
    Ik blijf jullie kaarsjes aansteken, mijn gedachten blijven bij jullie alle vier.
    Een lieve groet ✨🦋🥰 Pauline

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s