Lang leve de lente!

Het gebeurt me vaker, dat ik in de lente bijna uit mijn voegen barst. Figuurlijk hoor, niet letterlijk. Zo ook vandaag. De vervelender dagen van na de chemo zijn achter de rug, en ook het operatiegesprek van gisteren heeft na een nachtje slapen een plek gekregen.

Ik zag afgelopen weken allerlei berichten op social media langskomen over schema’s voor thuisonderwijs en of ouders zich daar wel of niet aan zouden gaan houden. Ik zou zeggen: doe het wel. Ik leg graag uit waarom.

Toen Zonen nog klein waren was er één ding waar ik het nooit met mijn moeder over eens was: rust, reinheid en regelmaat. Ik vond aandacht, warmte en liefde veel belangrijker dan structuur. Daar betaal ik nu, met een doleigewijze Jack Russell teef, de prijs voor. Ik heb de afgelopen jaren dus wel degelijk het nut leren inzien van dat advies van mijn moeder.

Wat mijzelf betreft was ik overigens erg doorgeschoten in het structureren en organiseren. Het maakte me goed in mijn werk, en tegelijkertijd was het mijn valkuil. Ik werd er rechtlijnig en streng van. Niet alleen voor anderen, maar bovenal naar mijzelf. De prijs betaal ik nu.

Er wordt met Corona ook veel gezegd over een reset. Een reset voor de natuur, een reset voor onszelf. Ik zie de afgelopen maanden van mijn eigen leven al als een reset.

Om een voorbeeld te geven. Ik deed heel trouw een serie yoga-oefeningen voordat ik naar mijn werk ging. Niks geen hogere wiskunde hoor, gewoon eenvoudig met rustige ademhaling en muziek een aantal vaste oefeningen. Hoe vol mijn programma ook was, dit had prioriteit. Het bracht me Zen.

Sinds eind december lukte het niet meer. Mijn lijf had veel pijn en zat in de weg. Ik probeerde het nog wel eens fysiek of virtueel, maar op een gegeven moment liet ik het maar zitten. Geen zin, geen puf, wat is het nut?

En toch kriebelde er iets (was het mijn levensenergie?). Ging ik toch maar weer aan de meditatie, en aan Zhineng Qi Gong oefeningen (een Chinese beweegmeditatie). Maar ook dat lukt me niet alle dagen. De ontspanning en ook het fysieke onvermogen zakt regelmatig uit tot heuse luiheid.

Met het zien van die thuisschoolschema’s, Zonen languit op de bank en de lente-energie in mijn lijf, neem ik vanmorgen een besluit. Weer aan de ochtendyoga, al is het maar ter voorbereiding op mijn operatie straks.

En Zonen op pad sturen naar de kringloopwinkel, voor een eenvoudig fitnessapparaat. Hun sportscholen zijn dicht, maar als we mijn maankamer omtoveren tot een magische sport- en ontspanningsruimte mét een oefenschema, dan varen we daar vast allemaal wel bij. Zij behouden hun goddelijke spieren en ik raak in conditie voor de volgende aanslag op mijn lijf.

Ik ga ook mijn wandelingen met Knoet uitbreiden zolang dat mag van onze MP. En een schema maken om achterstallige klusjes uit te voeren. Een kruidentuintje aanleggen en onderhouden. Mooie foto’s maken van de dingen in en om het huis.

Ieder een schema. De mannen werken en studeren, sporten en ontspannen. Doen boodschappen en koken. Samen de schouders eronder. Dan resetten en redden we het wel. Net zoals de natuur steeds weer doet, zolang het jaarwiel draait.

Lang leve de lente!

4 gedachtes over “Lang leve de lente!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s