Er moeten tempels zijn …

Er is een lange tijd geweest dat ik niet meer naar het nieuws luisterde of keek, en geen kranten meer las. Ik kon al het -met name negatieve- nieuws niet verwerken. Alles kwam binnen en maakte mij bang, somber en verdrietig.

Daar is verandering in gekomen, doordat ik mijzelf beter begrijp en weet wat er binnenin mij gebeurt. En zo komt het dat ik nu wel weer bijhoud wat er gebeurt in de wereld. Zeker nu.

Want naast het gevoelige systeem dat ik blijkbaar heb, heb ik ook een stel hersens gekregen, en geleerd om analytisch na te denken. Dat gebruik ik nog steeds graag. Kanker of niet, Corona of niet. En juist door de combinatie van het brein en de gevoeligheid, ben ik tot de overtuiging gekomen dat er meer is tussen hemel en aarde.

En daar zijn positieve én negatieve krachten. De wereld, of beter gezegd wij mensen, zijn tot een halt geroepen. Je kunt zeggen dat Corona een negatieve kracht is. Ik denk dat het beide in zich heeft. En daarin is het dus wel goed om me óók (weer) op ‘menselijke’ feiten en conclusies te baseren in de keuzes die ik maak, en niet alleen op de hoop, het vertrouwen en het geloof in een wonder, die mijn systeem overwegend vullen.

Morgen gaat de zon van Vissen naar Ram. Op een bepaalde manier is dat de overgang naar een nieuw jaar, omdat Vissen het laatste teken in de dierenriem is, en Ram de eerste.

Dinsdag gaat de Maan van Vissen naar Ram én is het Nieuwe Maan. Je zult begrijpen dat dat voor mij en de andere Maanpriesteressen voelt als een héél belangrijk moment: de kans op iets groots, iets nieuws! Moonjournal net aan flarden gescheurd, maar ik zal een nieuwe intentie zetten 😊.

Vanmorgen las ik een heel indrukwekkende reportage in de Volkskrant over de situatie in de Italiaanse stad Bergamo. Ik heb altijd een heel romantisch beeld bij die stad, maar nu is het een spookstad. De kerkklokken luiden normaal voor elk overlijden, maar dan zouden ze nu de hele dag moeten klinken. De crematieovens branden volcontinu en kunnen de toevloed van overledenen niet aan.

Ik hoef geen grootste dingen te doen in de tijd die mij hier op Moeder Aarde nog gegeven wordt. En ik wil geen oogkleppen (meer) hebben voor de negatieve krachten en het immense verdriet.

Waarom schrijf ik dit? Omdat ik in deze onmenselijk verdrietige realiteit een lichtpuntje wil zijn. Omdat er, zoals Toon Hermans ooit schreef ‘er mensen moeten zijn die zonnen aansteken voordat de wereld verregent …’. Het is het gedicht waarmee mijn opleiding tot ritueelbegeleider begon, toen het in een kippenvel-ritueel werd voorgedragen.

Ik wil de zachtheid van stilte brengen. Een (virtuele) plek zijn waar je op adem kunt komen. Rust en schoonheid brengen als positief tegenwicht van alle angst, somberheid en verdriet.

Aan het einde van mijn opleiding tot rouwvrouw kreeg ik de Rune van de Tempel. Runenschrift is het oudst ons bekende schrift dat in Germaanse landen werd gebruikt. Een tempel, een sacred space, die veilige, heilige ruimte van rust en stilte wil ik zijn, mag ik zijn. Voor jou. Voor ons.

6 gedachtes over “Er moeten tempels zijn …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s