De kracht van rituelen

Vanmorgen las ik een column in de Volkskrant van iemand wiens moeder overleden is, vlak voordat de Corona-maatregelen van kracht werden. Elke keer als ze dachten iets geregeld te hebben, bleek het niet meer te mogen. De condoleance vooraf, het zingen van een koor in de kerk, de kerkdienst zelf. Uiteindelijk werd het een afscheid op de begraafplaats in besloten kring, zonder knuffels. Je moet er toch niet aan denken!

Toch is dit inmiddels, ook in Nederland, realiteit. In alle rouwadvertenties vandaag stond iets in de trant van ‘we nemen afscheid in besloten kring en staan later in groter gezelschap stil bij het leven van onze dierbare’.

Later. Is er een later? We weten niet wat, wanneer, waar, hoe en met wie. Ja, er komt een later, maar die zal voor altijd anders zijn. De columnist realiseerde zich in de voorbereidingen van de uitvaart, juist door het steeds verder wegvallen van de gebruikelijke rituelen, hoe belangrijk rituelen zijn.

Afgelopen week zag ik de thuisschoolschema’s die aan ouders werden gestuurd. Eigenlijk staan ook die vol met rituelen. Dat wil zeggen, als het bewuste handelingen zijn om, zo positief mogelijk, van de ene situatie in de nieuwe andere situatie te komen. Ouders worden daarin overigens nu volgens mij enorm overvraagd. Met een averechts effect.

Ook jij en ik hebben ontelbare rituelen in ons leven. Ze kunnen zo eenvoudig als tandenpoetsen zijn, en zo ingewikkeld als het eerder genoemde afscheid van een dierbare.

Corona maakt mij er, nog meer misschien dan mijn kanker, van bewust voor mijzelf te bepalen welke rituelen voor mij belangrijk zijn. Ik maakte daarom vanmorgen ook zo’n soort ‘thuisschema’. Niet om daar heel strak aan vast te houden, maar om mijzelf nog meer bewust te maken wat ik belangrijk vind en waar ik mijn aandacht aan wil besteden. Omdat er alleen maar hier en nu is, en omdat ik dit leven maar één keer leef.

In januari zette ik alles wat ik belangrijk vind voor mijn sterven en uitvaart op papier. Er staan best wat dingen in die nu niet zouden kunnen. Moet het dan maar in de prullenbak? Nee, zeker niet. Het geeft mijn dierbaren nog steeds houvast afscheid van mij te kunnen nemen met rituelen klein of groot die belangrijk zijn voor mij.

Al gaat dat afscheid nemen wat mij betreft voorlopig niet gebeuren. Want gisteravond deed ik mee aan de online Ostaraviering (Maanpriesteressen vliegen anno 2020 heel digitaal 😊). In dat ritueel werd mij helder welke intentie ik bij de Volle Maan in Ram (begin oktober) gemanifesteerd wil hebben.

Van dit soort rituelen weet ik inmiddels dat wat ik me voorneem, neigt uit te komen. Omdat ik geloof in magie. Omdat, ik heb het vaker geschreven en herhaal het graag: Magic is all around, you just have to believe.

6 gedachtes over “De kracht van rituelen

  1. Karen zegt:

    Rituelen en viering van jaarfeesten, feesten die in een kringloop terug komen vind ik prachtig. In ritme vormen ze voor mij houvast, met lezen/studie over de viering kan ik mij verder verdiepen welke achterliggende betekenis heeft het en hoe is dat voor mij. Wat licht bij mij op en resoneert bij mij nu of met fases of gebeurtenissen in mijn leven. Kan ik me aan het thema van viering spiegelen, hoe is dat? Pasen/Ostara Wat zie ik opnieuw geboren worden in de ontwakende natuur? Wat wil ìk in mij geboren laten worden, nieuw leven geven. Ook is met Pasen, zèlf opstaan en voor het nieuwe in jezelf gaan staan. Dit kan klein zijn en hoeft niet groots te zijn. Het onderzoeken en reflecteren op dergelijk thema is volgens mij de bedoeling. In viering is het ook fijn om het samen met anderen te delen, samen te zijn en feestelijk maaltijd hebben. Een goed gesprek met elkaar in wederzijdse interesse. Inter-esse dat wat tussen ons gebeuren kan, het midden houden, zonder snel in oordelen te komen. Afijn in rituelen rondom het feest ligt ook de mogelijkheid eerbiedig te zijn in bepaalde handelingen, vol aandacht. In het specifieke feest een aspect van het Leven herkennen en te eren. Dàt vind ik ook zo mooi eren. Daarmee sluit ik aan op het blog keuze maken wààr geef ik aandacht aan en maak ik ècht ruimte voor.
    Op dit moment, bij deze crisis, is de vaart uit ons leven en kunnen we misschien beter leren stil te staan bij wat er werkelijk toe doet. Creatief omgaan met de situatie en nieuwe vorm van ritueel ontwikkelen dat uit onszelf voortkomt. Eervol en met aandacht in het Nu zijn bij wat je doet.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s