De Japanse Manier

De dag begint. Kraakhelderblauw en fris. Na mijn rondje met Knoet kruip ik in huispak even terug in bed, deze keer in de zonnige maankamer. Zoals altijd op zondag luister ik naar Vroege Vogels. Maar deze keer erger ik me aan de columnist.

Dus surf ik ondertussen wat rond op Facebook, internet en mijn mobiel. Het wordt steeds gedachtenlozer, en steeds minder mindful. Dit is de mindfuck van social media.

Ik doorbreek de cirkel. Leg mijn mobiel weg, zet een muziekje aan en doe mijn yoga-oefeningen. Val in โ€˜voorbijโ€™ en geniet van het gemak waarmee dat gaat.

Mijn maankamer is klein, maar functioneel ingericht. Op twee vierkante meter (overdrijven is een kunst) staan mijn bureautje, een luie stoel, mijn altaartje en de gezaaide eetbare planten en bloemen. Ertussenin liggen een schapenvel en mijn yogamatje. Al vermoed ik dat het met deze opsomming niet direct heel visueel aantrekkelijk voor je wordt.

In ieder geval, terwijl ik op mijn yogamatje zit, zie ik dat de eerste zaadjes ontspruiten. Nu al! Ze zijn net zo dol op de warmte en het licht in deze kamer als ik. Misschien helpt het ook wel dat ik ze niet zomaar bewater, maar vocht geef vanuit een mooie karaf. Het doet me denken aan De Japanse Manier.

De Japanse Manier is een boek, dat ik mijzelf vorig jaar cadeau gaf, waarin Japanse rituelen beschreven staan die het leven verfraaien en de geest verrijken. Japanners weten hoe je kunt genieten van de kleinste dingen, zonder dat ze perfect hoeven te zijn. Alles staat of valt bij de aandacht die je eraan geeft en het bewustzijn dat je ervoor hebt.

Voor mijn beginnende, gezonde moestuintje hoefde ik niet naar het tuincentrum. Ik had alles al. Een dienblad, een paar lege eierdozen, wat potgrond en die mooie karaf. Met liefde en aandacht heb ik de cadeau gekregen zaadjes gezaaid. En zal ik ze dagelijks bewateren en toespreken.

Vanmiddag ga ik met een verweerde tuinpot en een schepje naar het grasveld waar ik dagelijks de ballen van Knoet gooi. Ik zal Moeder Aarde vragen of ik een paar van de madeliefjesplantjes uit haar mag scheppen. Ik zal ze met liefde en aandacht planten in de pot.

En over een paar weken of maanden, zal ik, op De Japanse Manier, oogsten wat ik heb gezaaid. Met liefde en aandacht.

De ergernis over de column bij Vroege Vogels is inmiddels verdwenen. En straks bekijk ik nog even met liefde en aandacht naar de social media. Om daarna, in sociale quarantaine, met liefde en aandacht voor mijzelf รฉn ieder ander te doen wat voor nu het best is: thuis blijven, in mijn eigen tempel van stilte en rust. Op De Japanse Manier. Uit liefde voor het leven.

PS Het gedicht bovenaan de pagina, staat op een van de ansichtkaarten die ik liet maken voor mijn ritueelbegeleiding Hanami. Hanami is het Japanse ritueel om in de lente met liefde en aandacht de kersenbloesem te bewonderen. Deze Sakura bloesem symboliseert dat het leven en schoonheid vergankelijk zijn en dat je er dus vol overgave van mag genieten. Mocht je een kaart met dit of een ander gedicht willen ontvangen, stuur me dan via de mail je adresgegevens: anita@hanamiritueelbegeleiding.nl ๐Ÿ™๐ŸŒธ

4 gedachtes over “De Japanse Manier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s