Turning World of Hurt

Pffff. Van een dag zonder inspiratie, althans zo leek het gisterochtend, naar een dag met zoveel inspiratie dat ik niet kan kiezen, en dus maar niets schrijf. Tot nu.

Het wordt een dag waarop ik lekker laat gebeuren wat er gebeurt. Een dag waarop ik een uur aan de telefoon hang met ‘mijn’ ritueelbegeleider (over alles behalve mijn uitvaart gesproken 😄) en waarop ik bijna twee uur videobel, iets waarvoor ik twee weken geleden nog een drempel voelde, en waar ik inmiddels met vlag en wimpel overheen ben gestapt.

Verder vooral heel erg genoten van het lenteweer. Volgende week ga ik vast allerhande binnenklusjes doen. Nu was het toppunt van mijn dag paardenbloemenblaadjes-ijsklontjes maken voor in mijn smoothies.

Twee uur na het uitzendmoment besluit ik toch naar de laatste aflevering van De Wereld Draait Door te kijken. Een legendarisch televisieprogramma, dat ik nauwelijks heb gezien, omdat wij altijd laat avondaten en -eten, en we Zonen hebben geleerd dat we geen tv-kijken op dat tijdstip. Inmiddels doen we dat wel, maar niet naar DWDD. Gewoon geen fans van Mathijs.

Toch voel ik dat ik dit stukje tv-geschiedenis wil meemaken en ik ben blij dat ik naar dat gevoel luister.

Omdat ik tijdens het kijken een appje krijg van een dierbare vriend die al iets langer zit te kijken naar de uitzending en Ilse DeLange ziet zingen. Vriend, Manlief en Zwangere ik zagen haar tweeentwintig jaar geleden optreden tijdens de Vierdaagsefeesten, op Het Valkhof, waar wij twee maanden later onze trouwfoto’s maakten met een boeket rozen in mijn handen, gemaakt door diezelfde Vriend. We hebben alledrie daarna Ilses CD World of Hurt grijsgedraaid.

Tijdens de uitzending zingt Ilse op verzoek van Mathijs Turn, turn, turn. Ik slik. Ik vlocht de Nederlandse vertaling van de Bijbeltekst, die aan dit lied ten grondslag ligt, afgelopen jaar in in een ontroerende uitvaart. Het is ook het lied dat wij draaiden op de besloten crematie van mijn schoonmoeder, een dikke twee jaar geleden.

To everything (turn, turn, turn)
There is a season (turn, turn, turn)
And a time to every purpose, under heaven

A time to be born, a time to die
A time to plant, a time to reap
A time to kill, a time to heal
A time to laugh, a time to weep

Het brengt me ook terug naar het telefoongesprek van vanmorgen. Hoe verdrietig het is dat uitvaarten nu besloten móeten zijn. En dat de besloten uitvaarten die wij als ritueelbegeleider hebben meegemaakt tegelijkertijd tot de indrukwekkendste behoren.

Omdat het niet gaat om kwantiteit, maar om kwaliteit van het afscheid. Iets wat nabestaanden momenteel moeilijk kunnen voelen. Ik zou ze allemaal, juíst nu, een ritueelbegeleider én een rouwvrouw gunnen om, hoe klein ook, een authentiek afscheid te kunnen hebben, waarin de essentie van de overledene en het leven voelbaar is.

En al ben ik nooit een echte fan van DWDD geworden, vandaag slik ik de brok in mijn keel met moeite weg.

Omdat ik weet dat ik kijk naar een memorabel televisiemoment en Mathijs net zo authentiek zie zijn als dat ik Ilse altijd vind zijn.

Omdat ik ook terugdenk aan de crematie die ik in december bijwoonde, van een gepensioneerde collega, voor wie we op haar laatste werkdag een De Wereld Draait Door organiseerden.

Omdat zoveel mensen nu extra verdriet hebben door de manier waarop ze afscheid moeten of juist niet (hebben) kunnen nemen van hun overleden geliefde.

Omdat er voor alles een tijd is.

Omdat niet alles altijd gaat zoals wij willen. Maar de wereld altijd doordraait, en van Hurt meestal ook weer verderdraait naar Geluk.

5 gedachtes over “Turning World of Hurt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s