Pay it forward 2.0 in het kwadraat

Vandaag is weer zo’n dag. Ga ik wel schrijven of toch maar niet. Alleen op mijn privéblog, of toch ook op deze openbare? Ik wil eigenlijk wel eens helemaal de stilte in. Een week lang geen mobiel in mijn handen. Kan ik dat? Juist in deze tijd van fysieke afstand (social distancing dekt echt de lading niet, want er zijn juist ontelbaar veel sociale contacten tijdens deze crisis)?

En als ik besluit toch een bericht te gaan posten in de groep van de Maanpriesteressen, om te laten weten welke diepe inzichten ik heb opgedaan, zie ik een bericht dat mij heel erg aanspreekt: een Pay it Forward-actie, waar ik graag aan ga meedoen. Het herinnert me er trouwens aan dat ik je al een tijdje wil laten weten wat de opbrengst van mijn Pay it forward blog tot nu toe is: 250 euro!

PayItForward #doeslief #daslief #wateensuperidee #ticketsnotincluded

Ik heb inmiddels 100 euro overgemaakt aan Brooke Hospital en ook aan Norma’s Universum. Norma was zeer ontroerd! ‘Mijn’ 50 euro staat op een spaarrekening, te wachten op het moment dat ik naar de Mayatempel-sauna kan gaan. Hoe dankbaar voel ik me voor elke bijdrage! Ze zijn onbetaalbaar en lessen vol diepgang 🙏.

Terug naar de stilte. Ik denk dat ik het ga doen. Dit is het moment om de stilte te voelen, zoals die er ook hoogzomer kan zijn. Gewoon omdat niemand dan thuis is in plaats van iedereen binnen, zoals nu.

Dit is ook het moment, omdat na de afgelopen dagen vol prachtig lenteweer we weer even terug gaan op het jaarwiel. Het waait als in de herfst en ik zag net zelfs wat kleine sneeuwvlokken. En niet alleen het weer, maar ook Corona laat ons terugkeren op het levenswiel naar daar waar we inzichten voor de toekomst opdoen. In de stilte van de winter, waar het diep en donker is.

Het past bovendien in de tijd waarin we zitten. De veertigdagentijd voor Pasen. De tijd van inkeer. Van reflectie en metamorfose.

Het past ook bij mijn voorbereiding op de operatie. Helemaal terug naar mijzelf, en alles wat zich binnenin mij bevindt. De dankbaarheid voor de afgelopen weken en maanden. De hoop en het vertrouwen dat alles goed gaat tijdens. En ook de spanning die hoort bij het ernaartoe leven. De onzekerheid over hoe ik zal zijn als ik weer wakker word en herstellen ga.

Ja, ik erken. Ik ben een beetje verslaafd aan mijn mobiel. Aan mijn digitale contact met jou. Aan bezig zijn met iets. En aan uitdagingen. Want in mijn eigen tempel van stilte en rust zijn, is een uitdaging. Elke dag weer.

Gisteren stond er een interview in Volkskrant Magazine, met een van de bedenksters en actrices van Toren C, een absurdistisch programma over een kantoorhel van acht verdiepingen (die staat in deze tijd vast ook leeg. Dat zie ik dan helemaal als teken om de stilte in te gaan 😉).

Zij heeft hersenletsel opgelopen tijdens een voorstelling. Een van haar reddingshalmen is meditatie. Niet als spiriwiri toestand, maar juist als iets heel aards, wetenschappelijks bijna: ‘Mediteren is gewoon iets medisch. Je slaapt beter, je kunt je beter focussen, je raakt veel sneller je stress kwijt, noem maar op. Je kunt jezelf in tien minuten herstellen.’

Mijn weekje de stilte en rust in, zonder fysiek én zonder sociaal digitaal contact, niets doen, nog meer mediteren, gaat me iets brengen. Het kan jou ook iets brengen. Geloof me. Probeer het. Zie het als Pay it forward 2.0. En misschien zelfs als Pay it forward 2.0 in het kwadraat 😊.

2 gedachtes over “Pay it forward 2.0 in het kwadraat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s