Onvangbare schoonheid III

Vandaag is het Nieuwe Maan in Stier. Voor mij een bijzonder moment, omdat mijn maan in Stier staat. Dat wil zeggen dat ten tijde van mijn geboorte de maan in dat sterrenbeeld stond.

Het heeft -kort door de bocht- tot gevolg gehad dat ik diep van binnen niet van verandering en loslaten houd, maar wel heel erg van mooie dingen. Iedereen die mij een beetje kent, zal dat ongetwijfeld herkennen 😊.

Deze nieuwe maan vandaag is belangrijk, omdat het voor mij voelt als het (willen) loslaten van de heftigheid van de afgelopen maanden. Na de diagnose volgde, in alle hoop en vertrouwen, een aantal bezoeken aan het ziekenhuis om het buikvocht te laten afvloeien, chemotherapie en een operatie waarin al het met het oog zichtbare tumorweefsel is verwijderd. Nu breekt voor mij de tijd aan om vooruit te kijken, al bestaat de toekomst vooral uit niet-weten. Gelukkig zegt mijn horoscoop van vandaag daarover:

De maan helpt je vandaag om de teugels te laten vieren en vertrouwen te hebben in de richting die het leven op gaat. Je hoeft niet altijd alles onder controle te hebben, Vissen. De dingen komen vanzelf op hun pootjes terecht.

Gisteravond was de tweede online vrouwencirkel In de vlam van de roos: de Venuscyclus. Niet alleen de maan, maar ook de planeet Venus speelt een heel belangrijke rol in mijn leven. En daar waar twee uurtjes luisteren naar verhalen over numerologie, de roos als plant en gnostische mythologie aardig tijdverdrijf lijkt, voelt het voor mij heel diep. Ongrijpbaar diep.

En dat is okee. Ook dat valt onder de noemer ‘niet-weten’. Tegelijkertijd is er in mij ook een heel diep weten.

In juni begint Venus namelijk aan aan nieuwe cyclus om de zon. Een cyclus die acht jaar duurt. Een cyclus waarbij het voornemen is dat we die als vrouwencirkel volledig gaan doorlopen. Mijn diepe weten gaat over mijn deelname daarin. Ik ga namelijk die acht jaar helemaal meedoen!

Dat is denk ik de reden waarom gisteravond, aan de vooravond van de nieuwe maan, zo diep voelde. En ik, dankzij Maan in Stier, merk dat de kleinste mooie, materiële dingen mij ontroeren. Niet in de zin van ‘spulletjes’, wel in de zin van ‘tastbaar’. Zoals de bloemetjes op mijn altaar. De schoonheid van de gedroogde rozenblaadjes een klein stukje verderop. En de blogjes van een paar jaar geleden over Venus, die ik nog eens teruglees. Ze zijn allen van onvangbare schoonheid.

7 gedachtes over “Onvangbare schoonheid III

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s