Dag Oldeberkoop

Regen en vakantie gaat voor mij meestal niet zo goed samen. De dag voor gisteren bekijken we dan ook met regelmaat de buienradar. Er komen echt grote grijze vlakken op ons af, al lijken de rode ons bespaard te blijven. Het kan altijd erger 😊.

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het voor alles in de natuur helemaal fijn en goed dat er deze week regen valt. Maar liever zit ik op het terras van dit mooie huis, dan dat ik er naar kijk.

Gelukkig heb ik een hond en dat betekent dat ik hoe dan ook naar buiten ga. Wandelschoenen en regenjas aan en hup de auto in. Met paps, die bereid is zich samen nat te laten regenen.

Op een paar autominuten bevindt zich een meertje, waar ik graag omheen wil wandelen. De regen maakt de schoonheid en de serene stilte zicht- en voelbaarder dan ik voor mogelijk houd.

Weer thuis hangen we, passend bij zo’n regenachtige dag, een moment in de bank. Wat nu? We kibbelen over Sneek en Hindeloopen, balen van de tot 1 juli gesloten Bosbestoren en komen uit bij lunchen in Oldeberkoop. Natuurlijk! Waarom ver zoeken wat onder onze neus voorhanden is?

Een stevige maaltijd verder wandelen mijn mannen naar de slager, terwijl Vader en ik respectvol op onderzoek gaan bij het oudste, nu protestantse, kerkje van Zuidoost-Friesland en de bijbehorende begraafplaats. Later thuis speur ik een en ander na. Weet Vader dat het kerkje uit de 11e eeuw eerst rooms-katholiek was en ben ik ervan overtuigd dat die plek al eerder heilig was.

En ja hoor. De leylijnensite De Blauwe Aarde schrijft: ‘Oldeberkoop: DC 325, Centrum: toren van de Hervormde kerk. Volgens de pendel werd hier tot 925 (godin) Fostare vereerd. Het centrum geeft een positieve indruk, maar er is wel veel geofferd. De offersteen lag op dezelfde plaats waar later het altaar stond. Er zijn zowel mensen als dieren geofferd. Van hier loopt een leylijn naar Wynaldum.’

Inmiddels schijnt een voorzichtig zonnetje. Knoet heeft geduldig op ons zitten wachten en wil eruit. Ik zoek het dichtbij huis. Het bos achter ons, dat eerder te klein en later een moment te spannend voelde, blijkt een prachtig stil natuurgebied vol afwisseling te zijn.

Ik zie de prachtigste frêle bloemetjes, scherpe contrasten in kleur en model. Wandel door bos en langs sloten om te belanden in een magisch klein woud. De doorsteek naar huis blijkt drassig veengebied waar ik bijna verdwaal.

De heideachtige struiken zijn te hoog voor Knoet en ik draag haar terug naar het magische woud. De zweetdruppels staan inmiddels op mijn rug. Ik kom op juiste moment, borreltijd, thuis: in de studententaal van Kleine Zoon is dat http://www.tijdvoorbier.nl (leuke test 😉).

Al met al is het een echte Nederlandse vakantiedag. De regen valt mee en duurt nog geen halve dag. Er is veel nieuws te ontdekken onder mijn eigen voeten, geen vliegreis voor nodig. En met wie mij lief is om mij heen is er verder niets meer nodig.

We stellen het inpakken van onze spullen uit tot vanmorgen. Tot dan is het een prachtige dag Oldeberkoop.

4 gedachtes over “Dag Oldeberkoop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s