Springplank naar de onderwereld

Het is donker en koud. Ik hoor alleen mijn eigen adem, zie wolkjes uit mijn mond en in de verte hoor ik hoog gegil. Ik luister beter... en hoor de presentator zeggen: ‘Dat zijn de bronstige everzwijnen.’ Niets heerlijker dan op zondagochtend mijn lief, hoe lief hij ook is 😆, uit ons ‘nest’ te duwen … Meer lezen over Springplank naar de onderwereld

De lessen van de maan

Het is donker, koud en mistig als ik voor de avondronde naar buiten stap. Er is niemand op straat. Alleen Knoet, ik en de maan. Vol en helderwit staat ze aan de zwarte hemel. De laatste volle maan van dit jaar. Bloedmaan heet ze, omdat vroeger bij deze maan een laatste dier werd geslacht voor … Meer lezen over De lessen van de maan