Waar geluk heel gewoon is

Zondag was de eerste dag waarop ik het ‘aandurfde’ om een blotevoetenwandeling te maken, zoals ik afgelopen jaar wel vier keer op een dag deed. Half februari was er al een FB-herinnering langs gedwarreld, dat ik dat vorig jaar toen al voor het eerst deed. Maar het weer, de Corona-perikelen en mijn eigen situatie maakten … Meer lezen over Waar geluk heel gewoon is

Blote Voeten Altaar

Ik was gisteren niet vooruit te branden. Nu had ik natuurlijk een goed excuus: de restanten van de tweede chemo zitten nog in mijn lijf. Ik nam het er van, bijna als nooit tevoren. Want echt, er is een tijd in mijn leven geweest dat zomaar een half uur op de bank naar de vogeltjes … Meer lezen over Blote Voeten Altaar

Het gewone bijzonder

Zaterdagmorgen, half zeven. Ik word uit mijzelf wakker. Voel even teleurstelling, omdat ik deze dag kan uitslapen. Tegelijk weet ik dat ik het ochtendmensritme niet uit mijn lijf kan halen. Bovendien ligt er beneden een hondje op mij te wachten. Weer terug van de wandeling wuift Manlief, die moet werken, mij terug naar bed. Ik … Meer lezen over Het gewone bijzonder