Samen een straatje om

Met regelmaat neem ik Knoet mee, op vrijdag, naar mijn werk. Ze ligt dan meestentijds als een zoet kind te slapen in de bench onder mijn bureau. Drie keer gaan we er even uit. Rond tienen, na de lunch en aan het einde van mijn werkdag. Dan springt ze als een duveltje uit haar bench … Meer lezen over Samen een straatje om

Duveltje in een doosje

Ik kom weinig tot schrijven de laatste weken. Mijn hoofd zit vol. Boordevol. En mijn lijf ook. Met allerlei gevoelens en gedachten waar ik vooralsnog weinig raad mee weet. Omdat ik ze niet ken van mijzelf. Niet in deze mate in ieder geval. Ze maken in ieder geval dat er weinig ruimte voor inspiratie is. … Meer lezen over Duveltje in een doosje