Hangen tussen hier en nu

Eigenlijk zou ik nu in het ziekenhuis liggen met een infuus aan mijn arm. De uitslagen van het bloedonderzoek afgelopen maandag leken mij echter al te slecht voor de laatste chemokuur, en dat werd gisterochtend door de oncoloog bevestigd. Ik vind het niet erg. Ik begreep van de oncoloog dat zo’n boodschap voor veel mensen … Meer lezen over Hangen tussen hier en nu

Als een tapijt op de wind

Ik hou mijn ogen gesloten, als de muziek langzaam wegsterft. Ik hoor wat geschuifel en gerommel, maar ben er gewoon nog even niet. Tot E haar handen op mijn arm legt. Ik glimlach. E lacht. Ze weet dat ik wakker ben. Anderhalf uur eerder stap ik haar praktijkruimte binnen. Een fijne plek. Prettige temperatuur, discrete … Meer lezen over Als een tapijt op de wind

Het koeienparadijs

Begin januari zouden Manlief en ik -geheel buiten mijn comfortzone, want all inclusive- naar een Egyptisch vakantieoord vliegen, om daar een dag of vijf eindeloos te genieten van de warmte, de zon, de rust en elkaar. Het liep anders. Vervolgens was het een grote wens om, misschien wel voor het laatst, een reis maken met … Meer lezen over Het koeienparadijs

Mag het licht aan?

Chemo 2.0 heet niet voor niets chemo 2.0. Omdat het anders is dan chemo 1.0. Niet per se erger. Maar misschien is het niet-weten-wat-te-verwachten van de chemo ná de operatie dat wel. Inmiddels weet ik dat het pepmiddel mij the day after vrolijk en op de been houdt. Bij de chemo’s voor de operatie stortte … Meer lezen over Mag het licht aan?