Tapdansen tussen donker en licht

Voor mijn gevoel leven we, leef ik, nu echt letterlijk op de scheidslijn tussen donker en licht. Als ik vanmorgen buiten loop, is het nog donker en waait het flink, terwijl de vogels al fluiten dat het een lieve lust is. Ik herinner me het feitje dat ik onlangs hoorde of las: vogels beginnen drie … Meer lezen over Tapdansen tussen donker en licht

Limburg en het meisje

'Je blog over de spoedeisende hulp was eh, wat meer down-to-earth, wat minder spiritueel, dan anders', zegt m'n vader als ik onverrichterzake terug kom uit het ziekenhuis. Ik lach als een boer met kiespijn. Sinds mijn diagnose rijdt m'n vader elk weekend op en neer uit Zuid Limburg, waar ik ben opgegroeid. Het is fijn … Meer lezen over Limburg en het meisje

Deken van troost

Er zijn mensen die in mos het bewijs zien van een slecht onderhouden gazon. Sinds mijn opleiding tot rouwvrouw zie ik mos als een bedje van troost. Een zacht bedje, dat tranen van verdriet kan opvangen. Dus toen ik gistermiddag het prachtig felgroene mos zag in het vossenbosje in Park Lingezegen, was mijn ontroering groot. … Meer lezen over Deken van troost

Drakenveren

Ik heb helaas M moeten teleurstellen. Er was geen blog bij haar kopje koffie 😉. Want vandaag stond, net zoals bij de meeste mensen na de Kerstvakantie, mijn werk op het programma. Ik heb mijn naaste collega’s de afgelopen weken op de hoogte gehouden van mijn situatie. In eerste instantie dat ik wat later op … Meer lezen over Drakenveren